ประหลาดใจ
แต่ไม่นานก็เข้าใจ
เจียงเซี่ยนได้รับผลประโยชน์ และกลัวว่านางจะคิดมาก จึงขอน้ำใจจากนางแทนหลี่ตงจื้อ!
นิสัยนี้…เปิดเผยตรงไปตรงมากว่าผู้ชายเสียอีก ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเหมือนใคร?
ทว่ากลับทำให้นางชอบมาก!
หลี่เสว่เหลือบมองเจียงเซี่ยนทีหนึ่ง และเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ก็ได้! ตั๋วเงินนั้นเจ้าเก็บเอาไว้เป็นของส่วนตัว และแบ่งพัดให้ข้าสองสามด้าม พัดหน้าขาวฮ่วนฮวาจี้ก็เป็นของดีที มีชื่อเสียงในหมู่ลูกหลานตระกูลขุนนางที่มั่งคั่งและมีอำนาจเช่นกัน หากข้าไม่ได้ใช้ จะมอบให้คนอื่น”
“นี่…นี่…” หลี่ตงจื้อจะเอาเงินของพี่ชายและพี่สะใภ้ของตนเองได้อย่างไร ยิ่งกว่านั้นปึกหนามากขนาดนี้ ไม่ต้องดูก็รู้ว่าจำนวนค่อนข้างมาก ก้อนใหญ่ขนาดนี้ นางจะกล้าเอาไ ได้อย่างไร
แต่หลี่เสว่กลับเข้าใจแล้ว
ตั๋วเงินปึกหนาขนาดนี้ เกรงว่าจะยังไม่อยู่ในสายตาของเจียงเซี่ยน
ทว่านางก็เข้าใจความรู้สึกของหลี่ตงจื้อเช่นกัน คิดแล้ว หลี่เสว่ก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “หากเจ้ารู้สึกว่าตนเองไม่ได้ใช้ตรงไหน ก็แบ่งให้พี่รองของเจ้าครึ่งหนึ่ง พี่รองของเจ จ้าวิ่งอยู่ข้างนอกทุกวัน เงินเท่าไรก็ไม่ถือว่ามาก”
แม้หลี่ตงจื้อจะมาเพียงไม่กี่วัน แต่ก็ไ
