ด้ยินก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “งานของเมืองกานเยอะ ทว่าก็เป็นประสบการณ์และการฝึกฝนสำหรับข้าเช่นกัน จึงไม่รู้สึกว ว่าตนเองผอมแล้ว!”
สามารถทำงานออกมาได้ ผู้ชายคนไหนก็คงจะไม่รู้สึกเหนื่อยทั้งนั้น
หลี่เสว่ยิ้มอย่างปลื้มใจ
เหล่าพี่น้องนั่งคุยกัน เจิ้งเจียนกับคังเสียงอวิ๋นมาเยี่ยมเยียน หลี่เชียนเพิ่งจะให้ปิงเหอเชิญทั้งสองคนไปนั่งที่ห้องหนังสือ ก็มีหูจินผู้ช่วยของกองบัญชาการกำลังสำรองส่านซี ที่ประจำอยู่ที่ซีอานมาถามสารทุกข์สุกดิบหลี่เชียนอีก หลี่เชียนยุ่งขึ้นมาทันที เหล่าพี่น้องจึงจำเป็นต้องแยกย้ายก่อน หลี่จี้ตามหลี่เชียนไปพบแขกด้วยกัน หลี่หลินกลับห้อง ของตนเอง ส่วนหลี่เสว่กับหลี่ตงจื้อช่วยเจียงเซี่ยนจัดการอาหารกลางวันของตอนเที่ยง พลางคิดว่าจะจัดงานเลี้ยงในบ้าน เชิญนักแสดงเข้ามาแสดงในบ้าน และเชิญพวกซย่าเจ๋อมาเป็นแขก หรือไม่
“ไม่รู้ว่าเขาจะไปเมื่อไร” เจียงเซี่ยนคิดแล้วก็อาลัยอาวรณ์เล็กน้อย และเอ่ยว่า “อำเภอฮว่าอินเกิดเรื่องขึ้นไม่ใช่หรือ? เห็นว่าวังจี่เต้ากับสยงจวิ้นหรงต่างโกรธมาก ให้ฐานที่มั่น นส่งคนที่ก่อเรื่องออกมา ทว่าฐานที่มั่นไม่ยอมส่งคน วังจี่เต้ากับสยงจวิ้นหรงจึงสั่งให้สำนักข้าหลวงยุติธรรมม
