ตรี ทุกคนหลบเลี่ยงอย่างแผ่วเบา กว่าพวกเขาจะกลับถึงจวนสกุลหลี่ ก็เริ่มตีกลองยามสามแล้ว
หลี่เหลยอดที่จะเอ่ยด้วยรอยยิ้มไม่ได้ว่า “ดูสิว่าพวกเจ้ายังจะก่อความวุ่นวายหรือไม่!”
เขาอายุมากกว่าพวกหลี่จี้เล็กน้อย ตอนที่พวกหลี่จี้ดื่มเหล้า มีเพียงเขาคนเดียวที่เลี่ยงแล้วเลี่ยงอีก จึงไม่ได้ดื่มเท่าไร ตอนหลังพวกเขาดื่มมากแล้ว เขาก็เป็นคนออกความคิดให้ พักที่โรงเตี๊ยมครู่หนึ่ง และสั่งให้เด็กรับใช้พยุงพวกเขาไปที่โรงเตี๊ยม เวลานี้เขาก็เป็นคนที่ว่องไวที่สุดเช่นกัน…พวกหลี่จี้ต่างดื่มจนปวดศีรษะแทบแตก โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลี่ หลิน สองขายังคงอ่อนแรง จนเดินไม่ค่อยคล่องด้วยซ้ำ
ทว่าพอพวกเขากลับถึงจวนสกุลหลี่ กลับเห็นจวนสกุลหลี่ในตอนเที่ยงคืนโคมไฟสาดส่องสว่างไสว สาวใช้กับเด็กรับใช้ต่างแต่งตัวเรียบร้อย และกำลังช่วยขนของจากรถม้าที่อยู่หน้าประตู ใหญ่ไปๆ มาๆ อยู่!
ทุกคนอึ้งไปเล็กน้อยทันที
แต่หลี่จี้กลับชี้ปิงเหอที่ยืนคุมและเร่งให้ทุกคนขนหีบสัมภาระอยู่บนขั้นบันไดพลางตะโกนเรียก และเอ่ยว่า “ท่านพี่กลับมาแล้วอย่างนั้นหรือ?”
เดิมทีปิงเหอไม่ได้สังเกตพวกหลี่จี้ พอหลี่จี้เรียกเช่นนี้ เขาจึงมองไปตามเสียง ใบหน้าฉายแววแปลกใจทั
