บางทีอาจจะลิขิตแล้วว่าครั้งนี้ออกมาเที่ยวจะไม่ราบรื่นขนาดนั้น ทุกคนเพิ่งจะนั่งลงที่ศาลาของสวนดอกไม้ด้านหลัง และปรึกษากันว่าเดี๋ยวจะเลือกงิ้วเรื่องอะไรดี ก็มีเด็กรับใช้วิ่ง งมารายงานฮูหยินซย่าว่า หลานชายของใต้เท้าซย่าพาเพื่อนหลายคนมาจากเสียนหยาง พอรู้ว่าฮูหยินซย่าอยู่ที่นี่ จึงตั้งใจมาคารวะโดยเฉพาะ และเอ่ยว่า “คุณชายใหญ่รู้ว่าที่นี่ยังมีส สมาชิกในครอบครัวที่เป็นผู้หญิง ก็ไม่หยุดพักที่นี่อีกแล้ว หลังจากคารวะท่าน คุณชายใหญ่กับเพื่อนๆ จะไปพักที่ชุ่ยจวีขอรับ”
แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน!
ฮูหยินซย่าพยักหน้าอย่างจริงจังและระมัดระวัง แล้วเอ่ยว่า “บอกไปว่าความหวังดีของเขาข้ารับด้วยใจแล้ว ข้าก็ไม่รับรองเขาดื่มชาแล้ว ไว้เขาเข้าพักที่ชุ่ยจวีแล้ว ค่อยส่งคนมาบอ อกข้า”
ค่อนข้างตั้งใจหลบเลี่ยง
เจียงเซี่ยนแปลกใจเล็กน้อย
หลานชายที่เป็นผู้ใหญ่หลีกเลี่ยงอาสะใภ้ ก็สมเหตุสมผลเช่นกัน แต่นั่นล้วนเป็นคนที่เกินห้ารุ่นแล้วหรือความสัมพันธ์ไม่ดี
ไม่เคยได้ยินว่าเกิดอะไรขึ้นในตระกูลใต้เท้าซย่านี่นา?
นางครุ่นคิดในใจ ฮูหยินหวังถามฮูหยินซย่าว่า “ในเมื่อเป็นหลานชายของใต้เท้าซย่า ทำไมถึงอยู่เสียนหยาง?”
ฮูหยินซย่าเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ท
