ินพาลูกสาวสองคนของตนเองมา ลูกสาวคนโตอายุเท่ากับคุณหนูใหญ่ตระกูลคัง ลูกสาวคนรองอายุน้อยก กว่าคุณหนูรองตระกูลคังหนึ่งปี เด็กผู้หญิงทั้งสองคนต่างกำลังอยู่ในวัยใสซื่อไร้เดียงสา พวกนางเข้ามาคารวะเจียงเซี่ยนด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ทำให้เจียงเซี่ยนใจอ่อนไปหมด จึง งให้ถั่วทองคนละถุงเป็นของขวัญสำหรับการพบกันครั้งแรก
คุณหนูใหญ่ตระกูลคังอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ “ร่าเริงกว่าน้องสาวของข้าเสียอีก!”
เจียงเซี่ยนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “นั่นเป็นเพราะไม่เคยเจอเรื่องอะไร!” แล้วนางก็ถามถึงคุณหนูรองของตระกูลคัง “ไม่พานางมาด้วย นางจะไม่ร้องไห้งอแงที่บ้านใช่หรือไม่?”
“ไม่เจ้าค่ะ!” คุณหนูใหญ่ตระกูลคังยิ้มพลางเอ่ยว่า “ที่บ้านยังมีน้องชายที่ต้องการคนดูแล อย่างไรก็ออกมาหมดไม่ได้! ยิ่งกว่านั้นข้าสัญญาว่าครั้งหน้าจะพานางไปเที่ยวเจดีย์ห่านป่า าใหญ่”
การอบรมสั่งสอนของตระกูลคังดีมาก!
เจียงเซี่ยนยิ่งมองคุณหนูใหญ่ตระกูลคังก็ยิ่งพอใจ
นางถามว่า “เจ้าชื่อว่าอะไร?”
คุณหนูใหญ่ตระกูลคังหน้าแดงและเอ่ยว่า “ชื่อถงก่วนเจ้าค่ะ!”
เจียงเซี่ยนเอ่ยอย่างประหลาดใจว่า “ถงก่วน จากคำว่า ‘หญิงสาวผู้สุภาพเยือกเย็นสวยงามจริงๆ นัดข้าให้รออยู่ข้างมุมเมือง ห
