ก้าว ก็มีสาวใช้เข้ามารายงานว่า “อนุภรรยาของใต้เท้าโจวพาน้องชายของตนเองมาคารวะฮูหยินกับท่านหญิงเจ้าค่ะ!”
ฮูหยินหวังขมวดคิ้ว และเอ่ยอย่างหยาบคายโดยไม่รอให้ฮูหยินซย่าเอ่ยปาก “ที่นี่คือที่ไหน? นางก็ไม่ส่องกระจกเช่นกัน นึกไม่ถึงว่ายังกล้ามาพบพวกเราอย่างเปิดเผย นางเลินเล่อจนไม่รู้ ว่าตนเองชื่ออะไรแล้วใช่หรือไม่?”
ฮูหยินซย่าได้ยินแล้วก็ไอเบาๆ ส่งสัญญาณให้ฮูหยินหวังไม่ต้องพูดอีกแล้ว
ตีสุนัขยังต้องดูเจ้าของ ไม่ว่าอย่างไร อนุภรรยาของสกุลโจวก็เป็นตัวแทนใต้เท้าโจวเช่นกัน นางยังคงต้องไว้หน้าอยู่ดี
“เชิญอนุภรรยาของสกุลโจวเข้ามาเถอะ!”
แม่นมที่ติดตามรับใช้ข้างกายขานรับและจากไป ไม่นานก็พาอนุภรรยาของใต้เท้าโจวกับน้องชายเดินเข้ามา
อนุภรรยาของใต้เท้าโจวดูเหมือนอายุเพียงแค่ยี่สิบห้ายี่สิบหกปี หน้าตาโดดเด่นมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งความกังวลที่ปกคลุมอยู่บนหน้าอย่างเบาบาง ทำให้คนเห็นแล้วแทบอยากจะเข้าไปช่วยให ห้นางสีหน้าผ่อนคลาย ทำให้นางไม่รู้สึกโศกเศร้าและกลัดกลุ้มอีกต่อไป แต่น้องชายของอนุภรรยาสกุลโจวดูเหมือนอายุเพียงแค่สิบเจ็ดสิบแปดปี หน้าตาหล่อเหลา ท่าทางสุภาพอ่อนโยน ดูหล่อเหลา องอาจมากกว่าผู้หญิงเล็กน้อย และงดงามมากกว่าผู้ชาย
