เปลี่ยนคนส่งตงจื้อมา?” เจียงเซี่ยนใช้แท่งไม้ไผ่จิ้มฟักเชื่อม อยากกิน ทว่าก็รู้สึกว่าหวานเกินไป จึงพึมพำอย่างสองจิตสองใจอยู่ตรงนั้นว่า “ยังให้เจ้ าบ่าวส่งมาโดยเฉพาะอีก...เป็นห่วงตงจื้อหรือจะรับหลี่เสว่กลับไป? อย่าทะเลาะกันที่บ้านของข้าเชียว ข้ากลัวการจัดการงานบ้านพวกนี้ที่สุดแล้ว ต่างคนต่างบอกว่าตนเองมีเหตุผลจร ริงๆ ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาก็ไม่เคยพัวพันอย่างชัดเจน”
ฉิงเค่อเม้มปากยิ้ม และเอ่ยว่า “ท่านหญิงเอ่ยเช่นนี้ เหมือนเคยจัดการเรื่องแบบนี้มามาก?”
นางเคยจัดการเรื่องแบบนี้มามากจริงๆ แต่เป็นในชาติก่อน!
เจียงเซี่ยนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ และถามฉิงเค่อว่า “ตอนที่คุณชายรองกับพี่หญิงออกไปได้บอกว่าจะกลับมารับประทานอาหารเย็นหรือไม่?”
ก่อนปีใหม่หลี่จี้ก็วางแผนเรียบร้อยแล้วว่าจะพาหลี้สว่ไปเที่ยวที่ไหนบ้าง วันที่สิบเจ็ดเดือนหนึ่งเก็บโคมไฟแล้ว หลี่จี้ก็เริ่มลากหลี่เสว่ออกไปเที่ยวอย่างคึกคัก หลี่เสว่ ไม่มีอารมณ์อย่างสิ้นเชิง ทว่าทนความกระตือรือร้นของหลี่จี้ไม่ไหว สุดท้ายก็เริ่มเที่ยวแถวๆ ซีอานกับหลี่จี้
วันนี้พวกเขาไปภูเขาหลี
นี่ทำให้เจียงเซี่ยนกลัดกลุ้มมาก
นางยังไม่เคยไปภูเขาหลีเลยด้วยซ้ำ
เมื่อก่อนเป็นไทเฮา เห็
