ป้าเหอพลิกไปพลิกมาหลายวันก็นอนไม่ค่อยหลับ
พอผ่านเทศกาลโคมไฟไป บ้านที่ถนนตะวันตกของหลี่หลินก็จัดการเรียบร้อยแล้ว หลี่ไท่เริ่มสั่งให้พวกเด็กรับใช้กับสาวใช้ช่วยหลี่หลินย้ายบ้าน จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีแม่นมที่อยู่ต ตระกูลหลี่มาหลายปีวิพากษ์วิจารณ์การแต่งงานนี้ “นายท่านซื้อบ้านหลังใหญ่ขนาดนั้นให้คุณชายหลี่หลิน และย้ายเข้าไปแต่งงาน คงจะวางเครื่องเรือนได้ไม่น้อยกระมัง? ตระกูลเกาไม่ต้อง งมอบสินเดิมให้จำนวนมากอย่างนั้นหรือ? ไม่อย่างนั้นบ้านหลังนั้นก็ว่างเปล่า คนที่กินเหล้าเห็นแล้วก็ไม่เหมาะสมหรือเปล่า? หรือนายท่านคิดจะให้คุณชายหลี่หลินแต่งงานที่จวนสกุลห ลี่?”
“น่าจะแต่งงานที่บ้านหลังใหม่กระมัง? ตอนนี้คุณหนูเกายังอาศัยอยู่ในบ้าน”
จู่ๆ ป้าเหอก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงไปหาฮูหยินเหอ
ฮูหยินเหอกำลังโกรธจนปวดใจ พอเห็นป้าเหอก็อดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา “อย่างไรก็ให้เมี่ยวหรงแต่งเข้ามาแบบนี้ไม่ได้ ข้าปรึกษากับท่านพี่ว่า ถึงเวลานั้นอยากให้เมี่ยวหรงยืมบ้าน ของใต้เท้าซือแต่งงาน ใต้เท้าซืออ้างนู่นอ้างนี่และไม่ยอม ก่อนหน้านี้เมี่ยวหรงกับคุณหนูสามของพวกเขายังสนิทสนมจนเหมือนเป็นคนเดียวกัน แต่คนในครอบครัวน
