หลี่หลินจากไปอย่างมีความสุขมาก
หลี่ฉางชิงมองภาพเงาด้านหลังของเขาโดยไม่พูดอะไรนานมาก
เด็กรับใช้ของเกาเมี่ยวหวารอหลี่หลินอยู่หน้าประตูเรือนของหลี่หลิน
พอเห็นเขากลับมา ก็เข้าไปหาอย่างตื่นเต้นดีใจ และเอ่ยว่า “คุณชายใหญ่ คุณหนูของพวกเราให้ข้ามาถามท่านว่า ท่านจะออกเดินทางไปซีอานเมื่อไร? คุณหนูเตรียมของขวัญให้คุณหนูทั้งสอง อ อยากขอให้คุณชายใหญ่ส่งต่อให้พวกนางขอรับ”
หลี่หลินปลื้มใจมาก
เขากำลังกลุ้มว่าไม่รู้ว่าเจอหลี่เสว่แล้วจะพูดอะไรดี เกาเมี่ยวหรงก็เตรียมของขวัญมอบให้หลี่เสว่แล้ว สุภาษิตกล่าวไว้ดี หลังจากอีกฝ่ายยอมรับผิด ก็ตีอีกฝ่ายไม่ลงแล้ว หล ลี่เสว่ได้รับของขวัญที่เกาเมี่ยวหรงเตรียมให้ เจอเกาเมี่ยวหรงอีก ก็น่าจะไม่รังเกียจเกาเมี่ยวหรงเหมือนก่อนหน้านี้แล้วกระมัง?
เขายิ้มพลางรับของขวัญ พอกลับถึงห้องและดู ของที่ให้หลี่เสว่เป็นรองเท้าสองคู่กับถุงเท้าสองสามคู่ ของที่ให้หลี่ตงจื้อเป็นกระโปรงปักลายผ้าไหมหังสีขาวกับเสื้อกั๊กยาวผ ผ้าโปร่งสีแดง ฝีมือประณีต น่าจะเป็นฝีมือของเกาเมี่ยวหรง
หลี่หลินยิ้มมากขึ้น
วันรุ่งขึ้นตอนที่ไปรับหลี่ตงจื้อก็มอบกระโปรงกับเสื้อกั๊กยาวให้หลี่ตงจื้ออย่างร
