อยู่บ้านปรึกษากับป้าเหอว่ายังมีของดีอะไร รให้เหอถงเหนียงพกไปเป็นสินเดิมได้อีกหรือไม่ พอป้าเหอเรียก เขาก็วิ่งกลับมา และหอบหายใจพลางเอ่ยว่า “ตระกูลจินมีคนส่งข่าวมาแล้วหรือ?”
ป้าเหออดไม่ได้ที่จะจ้องเขา และเอ่ยว่า “เจ้าสุขุมหน่อยได้หรือไม่ เจ้าเป็นญาติที่เกี่ยวดองกับใต้เท้าจินแม่ทัพไท่หยวนเชียวนะ! เจออะไรก็หุนหันพลันแล่นแบบนี้ เจ้ายังคิดจะให้ล ลูกสาวยืนหยัดที่ตระกูลจินหรือไม่?”
ลุงเหอยิ้มแหยๆ และเอ่ยว่า “ข้าจะปรับปรุง ข้าจะปรับปรุง!”
ป้าเหอสีหน้าคลายความโกรธลงมาก และไล่สาวใช้กับแม่บ้านที่รับใช้ข้างกายออกไปหมด แล้วสองสามีภรรยาก็แอบคุยกันในห้องย่อย
“เจ้าไปคุยกับลูกเขยหน่อย” ป้าเหอสั่งสามี “บอกว่าตระกูลจินเอาวันมาหลายวัน แต่ทั้งหมดอยู่ระหว่างเดือนสาม เกรงว่าจะไล่เลี่ยกับวันที่คุณชายหลี่หลินมอบสินสอด ถามลูกเขยว่าต้อง บอกตระกูลจินสักหน่อยหรือไม่”
ลุงเหอตกใจมาก และเอ่ยว่า “ตระกูลจินกำหนดวันเมื่อไร? ทำไมข้าไม่รู้?”
ป้าเหอรู้มาโดยตลอดว่าสามีของตนเองซื่อสัตย์และดื้อรั้น จึงไม่อธิบายกับเขาเช่นกัน และเอ่ยเพียงว่า “ส่งคนมาบอกข้าเมื่อเช้า ข้ายังไม่ได้ปรึกษากับเจ้า จึงบอกว่าต้องรอเจ้าตัดสิน นใจ และ
