ให้คนกลับไปแล้ว”
พอลุงเหอได้ยินว่า เรื่องนี้ก็ได้แล้ว จึงรีบเอ่ยว่า “ข้าจะไปคุยกับลูกเขยเดี๋ยวนี้!”
ป้าเหอพยักหน้าอย่างพอใจ หลังจากส่งลุงเหอจากไป ก็นอนคิดบนเตียง
ไม่นาน ลุงเหอก็ย้อนกลับมา และเอ่ยอย่างดีใจว่า “ลูกเขยบอกว่า ดวงของแต่ละคนไม่เหมือนกัน หากตระกูลจินคิดว่าช่วงเดือนสามเป็นวันดี เช่นนั้นก็กำหนดภายในเดือนสามแล้วกัน”
ป้าเหอได้ยินแล้วก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกดีใจมากจนสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และเอ่ยว่า “ข้าจะไปบอกคนของตระกูลจินเดี๋ยวนี้…หลี่หลินจะหมั้นแล้ว หากทั้งสองตระกูลกำหนดวันเป็นว วันเดียวกันก็ยุ่งยากแล้ว ทางพวกเรากำหนดได้จะดีที่สุด”
ลุงเหอได้ยินแล้วก็รู้สึกว่าทำไมคำพูดของป้าเหอถึงไม่ค่อยสบอารมณ์ แต่จะให้เขาพูดออกมาว่าไม่สบอารมณ์ตรงไหนกันแน่นั้น เขาก็พูดไม่ออกอีก จนป้าเหอสั่งให้สาวใช้ไปเชิญแม่สื่อ เขาก็ไม่เข้าใจอยู่ดี ยิ่งกว่านั้นเขาไม่ฉลาดเท่าภรรยามาตลอด ในเมื่อภรรยาคิดว่าดี เช่นนั้นก็ต้องดีอย่างแน่นอน
ไม่นานเขาก็ลืมเรื่องนี้ไปจนหมดสิ้น
ฮูหยินจินได้รับคำพูดของป้าเหอจากแม่สื่อก็ประหลาดใจมาก ทว่าพอนางคิดอีกทีก็เข้าใจความคิดของป้าเหอ แต่หลี่ฉางชิงคิดอย่างไรกันแน่ ฮูหยินจ
