หน้าร้านสิบร้าน และบ้านเล็กๆ หนึ่งหลังให้เจ้า และให้เงินเจ้าอีกสองหมื่นตำลึง…ของอย่างอื่นล้วนพูดง่าย เพียงแต่เงินสองหมื่นต ตำลึงนี้ ภายนอกข้าให้เจ้าแค่หนึ่งหมื่น อีกหนึ่งหมื่นเจ้าเก็บไว้เอง แม้แต่อาเชียน เจ้าก็อย่าบอกเช่นกัน นี่ข้าแอบให้เจ้า อีกไม่กี่ปี…อาจี้ก็ต้องแต่งงานแล้ว อย่างไรข้าก็ ไม่สามารถลำเอียงได้ ทว่าก็ไม่อาจทำให้พวกเจ้าแตกต่างกันมากเกินไปได้เช่นกัน หลังอาจี้ยังมีอาจวี เจ้าก็รู้นิสัยของอาเจ้า หากข้าให้อาจี้หนึ่งหมื่นตำลึง ให้อาจวีแค่ห้าพัน ตำลึง นางไม่พูดอะไรต่อหน้าข้า ลับหลังยังไม่รู้ว่าจะก่อความวุ่นวายอย่างไร? ตอนนี้ข้าอายุมากแล้ว ทนความแปลกประหลาดแทบทุกวันของนางไม่ไหวแล้ว ยิ่งกว่านั้นอีกไม่กี่ปีข้าก็ต้อง เป็นตาแล้วเช่นกัน อย่างไรก็ไม่ไว้หน้าอาเจ้าต่อหน้าหลานชายไม่ได้กระมัง?”
“เงินหนึ่งหมื่นตำลึงนั้น เจ้าห้ามบอกใครเด็ดขาด เข้าใจหรือไม่?”
หลี่ฉางชิงถามหลี่หลินด้วยสายตาเคร่งขรึม
ก็หมายความว่า หลี่จี้แต่งงาน หลี่ฉางชิงจะซื้อกิจการให้หลี่จี้ตามเงินที่จ่ายตอนเขาแต่งงาน!
ทว่าท่านอากลับแอบให้เงินเขาเพิ่มหนึ่งหมื่นตำลึง!
หลี่หลินเอ่ยแม้แต่คำพูดที่ตื่นเต้นไม่ออก
หลี่ฉางชิงเป็นผู
