้นำตระกูล เขาอยากซื้อทรัพย์สินให้ลูกชายคนไหนเท่าไรก็ซื้อเท่านั้น ต่อให้เป็นลูกชายที่แต่งงานกับท่านหญิงอย่างหลี่เชียนก็ไม่กล้าไปสงสัยการตัดสินใจของหลี่ ฉางชิงเช่นกัน
ดังนั้นหลี่ฉางชิงไม่จำเป็นต้องโกหก
ท่านอาอยากให้เขาใช้ชีวิตอย่างสุขสบายจริงๆ!
จู่ๆ หลี่หลินก็เสียใจเล็กน้อยที่ก่อนหน้านี้ไม่เชื่อฟังหลี่ฉางชิงและยืนกรานที่จะแต่งงานกับเกาเมี่ยวหรง
เขาสามารถใช้อีกวิธีที่นุ่มนวลกว่าได้อย่างสิ้นเชิง แต่กลับรีบบุกเข้าไปในห้องหนังสือของหลี่ฉางชิงเพราะกลัวเกาเมี่ยวหรงถูกหลี่ฉางชิงแต่งงานไปอยู่ที่ไกล
สายตาที่หลี่ฉางชิงมองเขาในตอนนั้นเต็มไปด้วยความผิดหวัง…
“ท่านอา!” หลี่หลินเรียกหลี่ฉางชิงอย่างขอบตาชื้น เดี๋ยวอ้าปากเดี๋ยวหุบปากจะพูดอะไรบางอย่าง ทว่ากลับถูกหลี่ฉางชิงตบอีกสองครั้ง และเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าต้องจำสิ่งที่เจ้ าพูดให้ได้ ห้ามบอกใครทั้งนั้น!”
“ข้าจำได้แล้วขอรับ!” หลี่หลินพยักหน้าติดกันหลายครั้ง
หลี่ฉางชิงถอนหายใจยาวเหยียด และเอ่ยว่า “เวลานี้เจ้าแต่งงานแล้ว ข้าก็ถือว่ามีคำอธิบายให้พ่อเจ้าแล้วเช่นกัน ต่อไปเจ้าต้องใช้ชีวิตกับเมี่ยวหรงดีๆ ภรรยาคนนี้เป็นคนที่เจ้าเต็มใจ จ มีเรื่องอะไร เจ้าต้องนึกถึงความ
