หลี่จี้รู้สึกเสียใจมาก
ในบรรดาพี่น้อง คนที่เคยอยู่กับหลี่เสว่จริงๆ และยังเหลือความทรงจำคือหลี่หลินกับหลี่เชียน ตอนที่หลี่เสว่อยู่บ้าน หลี่จี้อายุยังน้อย หลังจากโตขึ้นและรู้ว่ามีพี่สาว วคนนี้ ก็ยังจำได้อย่างเลือนรางว่าหลี่เสว่ดีกับตนเองมาก ดังนั้นพอเขาเห็นหลี่เสว่ใช้ชีวิตลำบาก ถึงได้อยากช่วยหลี่เสว่ขนาดนี้
เวลานี้หลี่หลินทำร้ายจิตใจหลี่เสว่ ทว่าถึงอย่างไรพวกเขาก็เป็นสายเดียวกัน เขากลับช่วยอะไรไม่ได้ จึงตำหนิหลี่หลินในใจเล็กน้อย
พี่ใหญ่เป็นคนดีขนาดนี้ ในเมื่อชอบเกาเมี่ยวหรง ทำไมไม่คุยกับพี่ใหญ่ดีๆ และไม่สนใจพี่ใหญ่แบบนี้ เหมือนคนที่พอภรรยาแต่งเข้าตระกูลก็ลืมกตัญญูต่อมารดา…เกาเมี่ยวหรงคิดว่า ตนเองเพียบพร้อมไปด้วยคุณธรรมอันดีงามมากไม่ใช่หรือ? ทำไมเวลานี้ไม่เตือนหลี่หลินล่ะ? ที่กล่าวว่าเพียบพร้อมไปด้วยคุณธรรมอันดีงามนั้น เป็นสิ่งจอมปลอมทั้งหมดใช่หรือไม่?
หลี่จี้พึมพำในใจ
——————————————————
แต่เกาเมี่ยวหรงที่อยู่ไกลยังไท่หยวนกลับรู้สึกร้อนใจมาก
นางคิดไม่ถึงว่าคนที่ว่านอนสอนง่ายอย่างหลี่เสว่ เพิ่งจะรับปากว่าจะช่วยฮูหยินเหอควบคุมอาหารการกินภายในบ้าน จะทิ้งจดหมายไว้ฉบับหนึ่งและไปหาห