ต่หลี่เชียนกลับละอายใจต่อเจียงเซี่ยนเล็กน้อย เขาหลุบตาลง และเอ่ยเสียงเบาว่า “เป่าหนิง ที่บ้านเพิ่งจะร่ำรวย จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีที่ที่ควบคุมไม่ไหว และหุนหันพลันแล่นไป ปบ้าง เจ้ารับผิดชอบมากหน่อย แล้วก็ชี้แนะพวกเขามากหน่อย กำลังของคนคนหนึ่งมีจำกัดยากที่จะทำการใหญ่ได้ ข้าคิดว่า…ในเมื่อเจ้าหาทางลัดแบบนี้ให้ข้า ข้าก็จะทำให้เจ้าผิดหวังไม ม่ได้ เวลานี้สถานการณ์ทางการเมืองของด่านชายแดนกำลังระส่ำระสาย แต่ก็เป็นโอกาสดีสำหรับสร้างความดีความชอบต่อแคว้นอย่างใหญ่หลวงและทำงานใหญ่สำเร็จเช่นกัน อย่างมากที่สุดสามถึงห้าป ปี หากข้าไม่นั่งตำแหน่งผู้บัญชาการกองบัญชาการส่านซี ก็ต้องควบตำแหน่งแม่ทัพส่านซี แล้วจะอยู่เป็นเพื่อนเจ้าที่ซีอานอย่างแน่นอน”
เจียงเซี่ยนไม่เชื่ออย่างสิ้นเชิง
ชาติก่อน ตอนที่หลี่เชียนควบตำแหน่งผู้บัญชาการของกองบัญชาการกำลังสำรองส่านซีกับกองบัญชาการส่านซี ก็ยังภูมิใจมากไม่ใช่หรือ ทว่าเพียงแค่ปีเดียว เขาก็แอบเล่นตุกติกทำให้แม่ทัพกา านซู่สูญเสียอำนาจที่แท้จริงแล้ว…
คนบางคน…ทะเยอะทะยานมากและไม่เชื่อฟังตั้งแต่เกิด!
แต่นางเชื่อว่า เวลานี้หลี่เชียนเอ่ยเรื่องนี้อย่างจริงใจ
เพราะเขายังไม่ได้นั่งตำแหน่งผู