อเสียงอันดีงามของตระกูลหลี่ไม่ได้เด็ดขาด
“แล้วก็เฉาเซวียน เจ้าขอบคุณเขาแทนข้าด้วย” หลี่เชียนเอ่ยต่อว่า “เรื่องในตระกูลของพวกเรา เขาช่วยไม่น้อย ข้าจดจำไว้ในใจหมด ต่อไปหากเขามีที่ที่ใช้ข้าได้ ให้เขาเอ่ยปากได้ เลย”
ทว่าบุญคุณนี้กลับไม่อาจให้เจียงเซี่ยนแบกได้
นี่เป็นเรื่องของเขา
“ส่วนฮูหยินเหอ ข้าก็จะคุยกับท่านพ่อเช่นกัน” หลี่เชียนพึมพำว่า “หากคุยกันเข้าใจก็ดีที่สุด ถึงอย่างไรนางก็เป็นนายหญิงของตระกูลหลี่ และแม่แท้ๆ ของหลี่จวี หากคุยกัน ไม่เข้าใจ ก็รับตงจื้อมา ให้เจ้าเป็นคนอบรมสั่งสอน ส่วนเรื่องอาหารการกินภายในบ้าน ข้าจะเชิญพี่หญิงใหญ่มาช่วยจัดการ และให้นางสวดมนต์ไป”
หลี่ฉางชิงจะอายุมากขึ้นเรื่อยๆ ข้างกายไม่มีคนดูแลไม่ได้ แทนที่จะจัดอีกคนหนึ่งให้ปรับตัวเข้าหาหลี่ฉางชิง สู่รั้งฮูหยินเหอไว้ข้างกายเขาดีกว่า ฮูหยินเหอเรื่องอื่นใช้ไม่ได้ แต่กลับจิตใจดี ไม่มีจิตใจชั่วร้าย ไม่ดูแลงานบ้านแล้ว เรื่องบางเรื่องก็จะไม่มาหานางเช่นกัน
เจียงเซี่ยนมองหลี่เชียนอย่างประหลาดใจ
นางรู้มาโดยตลอดว่าเขาเป็นคนเด็ดขาด ทว่าคิดไม่ถึงว่าเขาจะคล่องแคล่วว่องไวขนาดนี้ จนจัดการเรื่องราวทั้งหมดเรียบร้อยอย่างรวดเร็ว
แ