หลี่เชียนบอกเจียงเซี่ยนแล้วว่าเขาไม่คิดจะยุ่งเรื่องนี้ เจียงเซี่ยนก็ยังเตือนเขาว่านางไม่อยากเห็นตระกูลเกากับตระกูลจงแต่งงานกัน นี่ทำให้หลี่เชียนค่อนข้างประหลาดใจ แต ต่เขารู้ว่า เจียงเซี่ยนไม่มีทางที่จะพูดออกมาแบบนี้อย่างไร้สาเหตุเด็ดขาด จึงอดไม่ได้ที่จะครุ่นคิดครู่หนึ่ง และเอ่ยว่า “เป่าหนิง เจ้าคิดว่าให้พวกลูกน้องเก่าของท่านพ่อปะปนกั นไม่ดีหรือ?”
ไม่ใช่อย่างแน่นอน!
พวกลูกน้องเก่าของหลี่ฉางชิงอยากทำอะไรก็ทำ นางขี้เกียจที่จะยุ่ง!
ทว่านางอยากแน่ใจว่าเทพสงครามในอนาคตอย่างจงเทียนอวี่จะจงรักภักดีต่อหลี่เชียนอย่างหมดหัวใจ เช่นนั้นก็ต้องเป็นขุนนางที่โดดเดี่ยวเหมือนพวกขุนนางใหญ่ในราชสำนัก ถึงจะรักษาความ มเป็นกลางได้ทุกเรื่อง ไม่ปะปนเข้าไปในการปัดแข้งปัดขากันและกัน แค่ต้องตั้งใจขอตำแหน่งที่มั่นคงและค่าตอบแทนสูงจากฮ่องเต้สักตำแหน่งก็พอแล้ว
เจียงเซี่ยนพยักหน้า และเอ่ยอย่างจริงจังว่า “ถึงอย่างไรข้าก็คิดว่าแบบนี้ไม่ดี เวลานี้
