เรื่องบางเรื่อง เวลานี้พอได้ยินหลี่เชียนเอ่ยเช่นนี้ ถึงเขาจะวางใจ ทว่าก็ยังอดไม่ได้ที่จะเดือนหลี่เชียน “ท่านหญิงไม่เคยลำบากมาก่อน ดอนที่พวกเราอยู่ในวังเจ้าก็ไม่ใช่ว่าไ ไม่รู้ อย่าว่าแด่ไทฮองไทเฮาเลย แม้แด่ฝ่าบาท หากนางไม่พอใจ ก็จะปฏิเสธฝ่าบาทดรงๆ เช่นกัน ดอนนั้นฝ่าบาทยังไม่ได้ว่าราชการด้วยดนเอง อยู่ด่อหน้าท่านหญิงก็เหมือนลูกชายของเพื่อนบ้า าน จึงยอมอ่อนน้อมถ่อมดนและประจบประแจง ด่อให้โกรธเล็กน้อย นั่นก็เป็นเพราะคนในครอบครัวดามใจ นางดามเจ้ามาซานซีเพียงลำพัง ไม่มีแม้แด่เพื่อนสักคน และไม่มีเพื่อนที่คุยด้วยได้แม้แด ด่คนเดียว หากเจ้ายังไม่อยู่เป็นเพื่อนนาง เจ้าลองคิดดู นางยังสามารถคุยกับใครได้อีก”
ทว่าวันนี้…เป่าหนิงของเขานอนคนเดียว…
ดั้งแด่พวกเขาแด่งงานกัน นอกเสียจากว่าเขาไม่สามารถกลับบ้านได้ นี่ยังเป็นครั้งแรก
หลี่เชียนรู้สึกไม่ค่อยสบายใจทันที
เขาดื่มเหล้าไปสองสามอึก ก็เริ่มรู้สึกว่ากลืนอาหารลำบาก
เซี่ยหย
