สวรรค์นี้งั้นหรือ?”
ลวี่หยางชะงัก มองพรสวรรค์บนแผ่นหน้าจอ เอาจริงๆ เขาเดาไว้ว่าจะเป็นอะไรทำนอง “ดวงตกแต่รุ่ง”, “ลำบากแต่ได้ดี” เสียอีก
“แต่ก็สมเหตุผลดี”
มองทั่วชีวิตของซั่วฮ่วน ตั้งแต่ถูกสี่นิกายใหญ่จับตัวจากโลกหวนซวี กลายเป็นเบี้ยในศึกชิงวิถี ทุกอย่างก็ได้ถูกลิขิตไว้แล้ว
เริ่มจากถูกอั้งเซียวล่อลวง แล้วจึงถูกนิกายศักดิ์สิทธิ์, ราชสำนักเต๋า, สุขาวดีเซิ่นเล่อร่วมมือกันรุมกินโต๊ะ
แม้แต่ความฝันในการขึ้นถึงโอสถทองคำ เพื่อฟื้นโลกหวนซวี ก็แท้จริงเป็นเพียงมายาที่อั้งเซียวป้อนให้…ชะตากรรมช่างน่าเวทนา
“หุ่นเชิด” ไม่ผิดจากชีวิตเขาเลย
“อย่าห่วงไปเลย สหายซั่วฮ่วน ชาตินี้ข้าจะพาเจ้าข้ามผ่าน…เพียงแต่หากพิจารณาจากพลังข้าในยามนี้ ก็อาจต้องเลื่อนไปอีกสองสามชาติ”
ลวี่หยางนิ่งคิด แล้วตระหนักว่า หากย้อนชาตินี้ไปแย่งตัวคนจากมืออั้งเซียว ผู้มีพลังระดับรวมโอสถขั้นปลาย เกรงว่าจะยังยากอยู่ อีกทั้งหากนึกถึงประสบการณ์ในโลกต่างแดนแล้ว มีสิทธิ์สูงมากว่าเขาเองอาจจะถูกม่านกิเลสทำให้กลายเป็นคนโง่เช่นกัน
“ยังต้องให้คนรวยนำคนจน”
“สหายซั่วฮ่วน ชาตินี้เจ้าออกหน้าแทนข้าก่อนเถิด เสียสละให้ข้าสักหน่อยไว้ไขว่คว้าโอสถทองคำ พอข้าเป็นเจินจวินเมื่อไร ค่อยคิดหาทางช่วยเจ้า!”
ลวี่หยางกล่าวปลอบตนเองเสียงดัง
โปรดเลือกตำแหน่งเกิดใหม่
ลวี่หยางเพ่งมอง เห็นบนหน้าจอคัมภีร์ร้อยชาติปรากฏตัวเลือกห้าสาย: เจียงตง เจียงซี เจียงหนาน เจียงเป่ย
