ไม่ทัน หลังจากเรื่องราวแพร่ไปถึงเมืองหลวง ใต้เท้าหวังถูกผู้ตรวจการกล่าวโทษ จึงไม่มี หน้าอยู่ที่หูเป่ยกับหูหนานต่อไปด้วยเหตุนี้เช่นกัน เลยใช้เส้นสายคิดหาทางย้ายมาส่านซี”
“หลินอวี้เจ้าเมืองซีอานมาจากครอบครัวที่ยากจน ฮูหยินมาจากตระกูลคหบดีในชนบท สองสามีภรรยาต่างค่อนข้างว่านอนสอนง่าย เป็นคนที่ไม่กล้าก่อเรื่อง แต่ก็ไม่อยากรับผิดชอบเรื่องราวเช่นก กัน”
“ส่วนพวกรองสองคน ผู้ช่วยสี่คน เสมียน และผู้ช่วยกองพิจารณาคดีในมือข้า นอกจากผู้ช่วยที่แซ่ฉินคนหนึ่งในนั้นไม่ได้พาครอบครัวมา และไช่ซวงไม่ได้รับตำแหน่ง คนอื่นล้วนพาครอบครัว วมาที่ที่รับราชการ และต่างก็อาศัยอยู่ในศาลาว่าการของซีอาน ถึงเวลานั้นตอนที่พวกเขามาเยี่ยมเจ้า ค่อยแนะนำให้เจ้ารู้จักทีละคน”
เจียงเซี่ยนพยักหน้า และไม่เฝ้ารอการอยู่ที่ซีอานแล้ว เขาเอ่ยประโยคหนึ่ง นางก็พยักหน้าทีหนึ่ง
หลี่เชียนเห็นแล้วปวดใจมาก จึงอดไม่ได้ที่จะหอมแก้มนาง และเอ่ยเสียงเบาว่า “หลายวันนี้รีบเดินทาง เจ้าผ่ายผอมไปไม่น้อย ถึง
