ตกลงแล้วว่าต่อไปจะอยู่ที่เถียนสุ่ยจิ่ง ท่านหมอฉางก็ต้องเริ่มหาร้านแล้วเช่นกัน”
ครั้งนี้เจียงเซี่ยนคิดว่าจะอยู่ส่านซีนาน จึงนำหนังสือกับภาพเขียนที่ใช้ประจำมาด้วยหมด ฉางเหริ่นตงได้รับมอบหมาย ‘ภารกิจสำคัญ’ จากนาง ให้รับผิดชอบคุ้มกันพวกของล้ำค่าที่มีเงิน ก็ซื้อไม่ได้ให้นาง
ฉางเหริ่นตงชั่งใจครั้งแล้วครั้งเล่า คิดว่าร่างกายของเจียงเซี่ยนโดยพื้นฐานไม่มีปัญหาใหญ่มากนัก จ่ายยาเม็ดจำนวนหนึ่งให้เจียงเซี่ยนพกติดตัวแล้ว สุดท้ายก็ตกลง
“เช่นนั้นรอฉางเหริ่นตงมาถึงก็สามารถเปิดร้านขายยาได้แล้ว” เจียงเซี่ยนพอใจกับผลลัพธ์แบบนี้มาก
ลงสนามรบมักจะได้รับบาดเจ็บ หากมีร้านขายยาของตนเอง ไม่เพียงแต่สามารถรักษาชีวิตของคนมากมายไว้ได้ ยังสามารถทำให้ทหารที่ติดตามหลี่เชียนรู้สึกมีหลักประกันได้ด้วย
นางยิ่งคิดก็ยิ่งไปไกลจากตรงนี้
ต้องสร้างพวกมูลนิธิหรือไม่ แบบนี้พวกเด็กที่บิดาตายในสนามรบและมารดาไม่มีกำลังเลี้ยงดูก็สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้แล้วเช่นกัน
ยังสามารถสร้างพวกร้านตัดเสื้อได้ด้วย ทำเสื้อผ้าให้พวกทหารโดยเฉพาะ และยังทำให้พวกแม่ม่ายที่สูญเ