ฟ้องใครดี?
เจียงเซี่ยนตะกุกตะกัก ยังไม่มีคนที่เหมาะสมจริงๆ!
หลี่เชียนหัวเราะและตบนางสองอีกที แล้วก้มลงมากระซิบข้างหูนาง “แต่งมาตระกูลหลี่ของพวกเรา เกิดเป็นคนของข้า ตายเป็นผีของข้า อยากฟ้อง ไม่มีทางด้วยซ้ำ!”
เจียงเซี่ยนอายจนหน้าแดงก่ำ และจู่ๆ ก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงตะโกนว่า “ข้าจะไปบอกท่านพ่อ!”
หลี่เชียนอึ้งไป
ถูกกลั่นแกล้งแล้ว มีแต่บิดามารดาของตนเองเท่านั้นที่จะสามารถตะโกนให้พวกเขาออกหน้าให้ตนเองอย่างกำเริบเสิบสานและไร้ความเกรงกลัวแบบนี้ได้ เป่าหนิงของเขา…เห็นบิดาของเขาเป็นเหมือนบิดาของนางแล้วกระมัง?
นี่ก็คือสิ่งที่หลี่เชียนต้องการในชีวิตไม่ใช่หรือ!
ครอบครัวที่มีความสุข งานที่ได้รับความเคารพนับถือจากผู้คน…ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่ามีทุกอย่างแล้ว ชีวิตเกือบจะสมบูรณ์แบบแล้ว
“เป่าหนิง!” เขาฝืนอดกลั้นความตื่นเต้นในใจเอาไว้ หางตาปรากฏประกายน้ำตาที่ตัวเขาเองก็ไม่รู้เช่นกันแวบหนึ่ง เขากอดเจียงเซี่ยนไว้ในอ้อมแขน แล้วแนบหน้ากับนาง พลางหัวเราะเสียงทุ้มและเอ่ยว่า “เจ้าช่างรู้จักหาคนจริงๆ…ท่านพ่อชอบเจ้าขนาดนั้น หากเจ้าไปฟ้องข้าต่อหน้าเขา เขาอาจจะมัดข้าไว้และตีจริงๆ ก็ได้!”
เจียงเซี่ยนรู
