ว แต่นางไม่กล้าให้หลี่เชียนดื่มชา จึงลากเขาไปเดินเล่นย่อยอาหารในห้อง
หลี่เชียนเหนื่อยเล็กน้อย ทว่าเห็นเจียงเซี่ยนคึกคัก และรู้ว่านางกำลังเป็นห่วงตนเอง จึงปล่อยให้เจียงเซี่ยนลากตนเองเดินไปเดินมาในห้อง
จนกระทั่งสาวใช้เก็บของและถอยออกไป เจียงเซี่ยนก็อดไม่ได้ที่จะถามถึงเส้นทางเสฉวนของเขา
“ดีที่เจ้าขอเทียบขอพบจากจั่วอี่หมิง” หลี่เชียนเอ่ยพลางถอนหายใจเล็กน้อย “ครั้งนี้พวกเราไม่เพียงแต่ซื้อเหล็กดิบมากมายจากเหมืองหลวง ทว่ายังซื้อเหล็กดิบจำนวนมากกลับมาจากพ พวกเหมืองส่วนตัวด้วย แถมยังคุยกับพวกเถ้าแก่ของเหมืองส่วนตัวแล้ว ต่อไปหากต้องการของพวกนี้อีก ส่งเว่ยสู่ไปก็พอแล้ว ข้ากลัวถูกคนเห็น จึงแยกกองกำลังทหารเป็นสองทางกับพวกเซี ยหยวนซี ข้าคุ้มกันของด้วยตนเอง ไม่อย่างนั้นก็คงจะไม่กลับมาช้าขนาดนี้เช่นกัน”
เขาพูดไป สายตาที่มองเจียงเซี่ยนก็เจือความรู้สึกเสียใจเล็กน้อย
“แน่นอนว่าเรื่องงานสำคัญ!” เจียงเซี่ยนเองเป็นคนที่เคยเป็นไทเฮาผู้สำเร็จราชการแทน จึงรู้ว่าเรื่องบางเรื่องพอลงมือทำก็ทำตาม
