อื่นยังอดทนง่าย มีแต่เรื่องล้างหน้าบ้วนปากที่ข้าอดทนไม่ได้…”
นางยังพูดไม่จบ ก็มีเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากด้านนอก
เจียงเซี่ยนขมวดคิ้ว
นางไม่ชอบเรื่องไม่คาดฝันที่สุด
ฉิงเค่อรีบเอ่ยว่า “ข้าจะให้คนไปดูเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”
เจียงเซี่ยนพยักหน้า
ฉิงเค่อยังไม่ทันสั่งสักคำ ประตูใหญ่ก็ถูกคนเปิดอย่างกะทันหัน ลมหนาวพัดเข้ามา
เจียงเซี่ยนเลิกคิ้ว และกำลังจะโมโห ทว่าเงาร่างที่สูงใหญ่ร่างหนึ่งกลับเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว
คนที่อยู่ในห้องต่างมองออกไปข้างนอกอย่างตกตะลึง
บนหน้าของเจียงเซี่ยนยากที่จะปิดบังความดีใจได้แล้ว “หลี่เชียน!”
หลี่เชียนที่รีบเดินทางอย่างเหน็ดเหนื่อยยิ้มออกมาอย่างสดใส
“หลี่เชียน!” เจียงเซี่ยนดีดตัวขึ้นมา และกระโจนใส่หลี่เชียนที่เดินมาหา
หลี่เชียนรีบเดินไปข้างหน้าอย่างเร็วมาก และกอดเจียงเซี่ยนที่เกือบจะกระโดดลงจากเตียงอุ่นเอาไว้
“หลี่เชียน หลี่เชียน เจ้ากลับมาได้อย่างไร?” เจียงเซี่ยนกอดหลี่เชียนแน่น และโยกไปโยกมา ไม่รู้ว่าจะแสดงความรู้สึกดีใจในใจตนเองออกมาอย่างไร
เขาเร่งเดินทางให้เร็วขึ้นเป็นสองเท่ามาตลอดทาง ก็เพราะกลัวเจียงเซี่ยนจะเผชิญหน้ากับขุนนางระหว่างทางคนเดียว กลัวนางจะกังวลและห
