็นสถานการณ์ก็รีบเอ่ยว่า “น้อมฟังคำสั่งของท่านหญิงขอรับ”
เจียงเซี่ยนพอใจกับท่าทีของทั้งสองคนมาก จึงยิ้มพลางลุกขึ้นยืน และเอ่ยว่า “เช่นนั้นก็รบกวนท่านทั้งสองแล้ว หากมีคนที่ไม่อยากไปก็ไม่บังคับเช่นกัน คนที่อยากไปแค่ต้องนำเสื้อ อผ้าสำหรับเปลี่ยนและซักไป อย่างอื่นมีที่บ้านรับผิดชอบอยู่แล้ว พวกเราออกเดินทางวันที่สิบสองเดือนสิบเอ็ด”
ไม่ได้บอกว่าไปซีอานเลยหรือพักที่อื่น
คิดว่าเรื่องนี้ยังต้องปิดเป็นความลับอย่างแน่นอน
เจิ้งเจียนครุ่นคิดในใจ พลางส่งเจียงเซี่ยนออกไปข้างนอกพร้อมกับคังเสียงอวิ๋นและนายหญิงคัง
เจียงเซี่ยนทำเรื่องนี้เสร็จแล้วก็ไปหาหลี่ฉางชิง
“ถึงอย่างไรข้าก็เป็นผู้หญิง มีเรื่องมากมายที่ไม่ค่อยสะดวก” นางเอ่ยอย่างนอบน้อมและระมัดระวัง “ครั้งนี้ก็ออกเดินทางอย่างลับๆ อีก ท่านพ่อให้น้องรองคุ้มกันข้าไปซีอานได้หรือไม่ ครั้งที่แล้วเขาไปเมืองหลวงกับข้า ทำงานไว้ใจได้มาก ทุกคนต่างชอบเขามาก”
หลี่ฉางชิงประหลาดใจเล็กน้อย แต่นี่เป็นเรื่องเล็ก เขาไม่มีทางที่จะลูบคมลูกสะใภ้อยู่แล้ว
ไม่นานหลี่จี้ก็รู้ว่าตนเองจะคุ้มกันเจียงเซี่ยนเข้าส่านซี
และตระกูลคังกับตระกูลเจิ้งก็ตัดสินใจไปกับเจียงเซี่ยนแล้ว
ในสำนักการศึกษาม
