ินกงก็ส่งจดหมายมาก่อนแล้วเช่นกัน บอกข้าว่าเขาตกรางวัลกรมขุนนางกับกรมกลาโหมแล้ว ให้พวกเขาส่งหนังสือราชการที่ท่านแม่ทัพรับตำแหน่งมาอย่าง งด่วนที่สุด และให้ข้าเตรียมอั่งเปาสำหรับตกรางวัลไว้หน่อย ถึงเวลานั้นจะได้ไม่ลนลานจนวุ่นวาย ข้าคำนวณวันแล้ว น่าจะมาถึงสองวันนี้ จึงเตรียมไว้ล่วงหน้าเล็กน้อย แต่ไม่รู้ว่าจะม มาวันนี้ ทว่ามาวันนี้ก็ยิ่งดี พวกเราจะได้ไม่ต้องไปแจ้งพวกเขาเช่นกัน ต่อไปควรจะอยู่ร่วมกับตระกูลหลี่อย่างไร ผ่านปีนี้ไป พวกเขาก็ควรจะคิดให้ดีเช่นกัน”
หลี่ฉางชิงพยักหน้าติดกันหลายครั้ง และเอ่ยด้วยรอยยิ้มแหยๆ ว่า “เดิมทีอยากขอเพียงตำแหน่งผู้บัญชาการระดับสาม แต่คิดไม่ถึงว่ากลับได้ตำแหน่งผู้บัญชาการระดับสองมา…เหนือความคาดหมา ายเกินไปแล้วจริงๆ…ไม่รู้ว่ามีคนหยุดอยู่ที่ระดับสามตั้งเท่าไร และไม่สามารถก้าวข้ามไปได้ตลอดชีวิต...เจ้าเด็กนี่ช่างโชคดีจริงๆ…”
