คุณหนูใหญ่จูรีบเอ่ยว่า “หลายวันนี้ที่ดินในตระกูลกำลังเก็บเสบียงอาหาร มีผู้ดูแลที่ดินส่งไก่ฟ้าสีทองมาหลายตัว ข้าเห็นว่าสวยมาก จึงจับสองตัวส่งมาให้เจ้าดูของหายาก!”
หลี่ตงจื้อยังไม่เคยเห็นไก่ฟ้าสีทองจริงๆ พอได้ยินก็สนใจมาก
แต่เด็กสาวที่มาเยี่ยมเกาเมี่ยวหรงกลับยิ้มพลางหยอกคุณหนูใหญ่จูเล่นว่า “ในเมื่อมาแล้ว ทำไมถึงจับแค่สองตัวมอบให้ตงจื้อ ไม่คิดถึงพี่เกาบ้าง!”
เกาเมี่ยวหรงรีบห้ามเด็กสาวคนนั้นพูดต่อ และเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าโตขนาดนี้แล้ว เลยวัยที่จะเล่นสนุกไปนานแล้ว ของเล็กน้อยแบบนี้ ย่อมต้องมอบให้ตงจื้อ” โดยไม่เอ่ยถึงว่าก่อนหน้านี้คุณหนูจูมอบปิ่นปักผมเคลือบทองฝังไข่มุกเหอผู่ให้นางชิ้นหนึ่งแล้ว
คุณหนูใหญ่จูเห็นเกาเมี่ยวหรงไม่เอ่ยถึง ก็รู้ว่าผ่านด่านของนางแล้ว จึงยิ้มพลางลากทุกคนไปดูไก่ฟ้าสีทอง
คนทั้งกลุ่มไปยังลานเล็กที่อยู่ไม่ไกลจากเรือนของเกาเมี่ยวหรง
ไก่ฟ้าสีทองถูกขังอยู่ที่นั่น
ทุกคนเห็นไก่นั้นก็เพียงแค่ใหญ่กว่าไก่ตัวผู้ธรรมดาไม่มากเท่าไร และขนสวยสดงดงามเป็นพิเศษเท่านั้น มันร้องว่า “กุ๊กกุ๊กกุ๊ก” และบินไม่ขึ้น จึงอดที่จะผิดหวังเล็กน้อยไม่ได้
เด็กผู้หญิงคนหนึ่งในนั้นถามว่า “เนื้อข
