บางทีอาจจะเกี่ยวข้องกับประสบการณ์ หากเป็นของที่แก้เหงา เจียงเซี่ยนล้วนเชี่ยวชาญมาก
นางถือภาพวาดของคุณหนูใหญ่ตระกูลคังและปรายตามองครั้งหนึ่งก็ยิ้มออกมา
“นี่คือภาพเก้าเก้าคลายหนาว” นางยิ้มพลางชี้ดอกเหมยบนต้นเหมยโบราณ “เจ้าดูสิ ทั้งหมดมีแปดสิบเอ็ดดอก เจ้าทาวันละดอก ทาเสร็จก็ถึงต้นฤดูใบไม้ผลิแล้ว แต่คุณหนูใหญ่ตระกูลคังว วาดภาพนี้ได้ไม่ค่อยดีจริงๆ ตอนข้าเด็กๆ จั่วอี่หมิงเคยวาดให้ข้าภาพหนึ่ง แถมยังสอนข้าอย่างละเอียดว่าลงสีอย่างไร เสร็จแล้วกลับเป็นภาพดอกเหมยที่ดีมาก เพียงแต่ไม่รู้ว่าถูก กข้าทิ้งไปไหนตั้งนานแล้ว เป็นสิ่งที่พวกเด็กผู้หญิงจากตระกูลขุนนางทางใต้ใช้ฆ่าเวลาเมื่อไม่มีอะไรทำในฤดูหนาว ว่ากันว่าเมื่อก่อนเด็กผู้หญิงจากทางเหนืออย่างพวกเราไม่ค่อยวาดของ งพวกนี้ ตอนหลังมีคนจากทางใต้อาศัยอยู่ในเมืองหลวงมากขึ้น จึงค่อยๆ แพร่หลาย ถึงเป็นที่นิยมขึ้นมา” เอ่ยถึงตรงนี้ น้ำเสียงของนางก็ชะงักไปเล็กน้อย และเอ่ยว่า “ตอนที่คุณหนูใ
