หญ่ตระ ะกูลคังมอบภาพนี้ให้เจ้าไม่ได้พูดเรื่องอื่นหรือ?”
“ไม่เจ้าค่ะ!” หลี่ตงจื้อหน้าแดง และส่ายหน้าอย่างลำบากใจ
เจียงเซี่ยนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “มันยังมีข้อดีด้วย พวกคนที่เพิ่งเริ่มเรียนภาพวาดแบบประณีต สามารถใช้มันฝึกมือได้ ข้าว่า…เจ้าก็ลองใช้สิ่งนี้ฝึกมือดูแล้วกัน หากทำไม่เป็น สามารถขอคำแนะนำจากฉิงเค่อได้ ตอนหลังหลินซวี่หัวหน้าสำนักฮั่นหลินก็เคยมอบภาพคลายหนาวให้ข้าเช่นกัน แต่ข้าวันนี้จำได้พรุ่งนี้จำไม่ได้ ส่วนใหญ่ฉิงเค่อเป็นคนช่วยข้าทำให้จบ บลงด้วยดี นางแต้มภาพคลายหนาวเก่งมาก”
เรื่องราวในตอนเด็กอยู่ไกลจากนางเกินไปแล้ว นางจำไม่ได้ว่าหลินซวี่เคยมอบภาพคลายหนาวให้นางตอนนางเด็กๆ หรือมอบให้นางหลังจากนางเป็นไทเฮาแล้ว จำได้แค่ว่านางเคยได้รับภาพ หนึ่ง ทว่าหลินซวี่เป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงในปัจจุบัน ภาพคลายหนาวที่เขาวาดออกมา คนอื่นจะเทียบได้อย่างนั้นหรือ
เวลา
