คนที่มีความสามารถในการบัญชาการตั้งแต่เกิดเหมือนจงเฉวียน ลงสนามก็สามารถยับยั้งพวกคนที่เป็นทหารมานานได้ แต่มีท่านรักษาการณ์ให้ข้าด้วยตนเอง ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรเช่นกัน ”
เขาพูดอย่างจริงใจมาก
หลี่ฉางชิงก้มหน้าลงไปดื่มชา ทว่าหางตากลับเหลือบมองเจียงเซี่ยนทีหนึ่งอย่างไวมาก แล้วเงยหน้าขึ้นมาเอ่ยอย่างช้าๆ ว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เช่นนั้นปีนี้ก็ให้เจ้าเป็นคนนำทหาร ฝึก ข้าจะนั่งดูอยู่ข้างๆ แล้วกัน!”
หลี่หลินไม่ปิดบังความดีใจของตนเองแม้แต่นิดเดียว เขาขานว่า “ขอรับ” อย่างดีใจ “ท่านอาวางใจ ข้าจะทำตามจงเฉวียนอย่างแน่นอน ออกรบนำหน้าทหาร ให้รางวัลและลงโทษชัดเจน ไม่เสียชื่อเส สียงของตระกูลหลี่”
หลี่ฉางชิงยิ้มพลางพยักหน้า แลดูปลื้มใจมาก
