บทที่ 286 กลอุบายของเฟยเสวี่ย
ยามนี้… อย่าว่าแต่อั้งเซียวเลย
แม้แต่เจินจวินอื่นๆ ล้วนเผยสีหน้าเหลือเชื่ออย่างพร้อมเพรียง เห็นได้ชัดว่าไม่มีผู้ใดคาดการณ์ไว้ล่วงหน้า เว้นเพียงเจิงไฉ่ฉีหลัวเจินจวินแห่งนิกายศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่ยังคงสงบนิ่ง
…ทว่าชิงเฉิงเฟยเสวี่ยเจินจวิน ไหนเลยจะยอมเสียเวลาชี้แจง?
พลังอันเกรียงไกรไร้ผู้ต่อต้านทะลวงเข้าสู่แดนยมโลก พลังของโลกเบื้องนี้ในยามนั้นสั่นสะเทือนถึงวงจรแห่งการเวียนว่าย เกิดแรงต้านจากแดนยมโลกขึ้นแทบจะในทันที
โครมคราม!
พริบตาต่อมา ชิงเฉิงเฟยเสวี่ยเจินจวินก็แค่นเสียงครางต่ำชัดเจน นี่เป็นผลสะท้อนกลับจากแดนยมโลก แสงแห่งตำแหน่งมรรคผลของนางพลันหม่นมัวลงในบัดดล
ทว่าอีกด้านหนึ่ง สภาพของอั้งเซียวกลับเลวร้ายยิ่งกว่า ครั้นแดนยมโลกปั่นป่วน พลังลมปราณของเขาพลันตกต่ำถึงขีดสุด เลือดลมทั่วร่างระเบิดพรั่งพร้อม พุ่งกระเซ็นราวสายฝน ซึ่งเลือดนี้หาใช่โลหิตธรรมดา แต่เป็น แก่นแท้แห่งกายธรรมเจินจวิน ที่แม้เพียงนิดเดียวก็ถือว่าสูญเสียอย่างใหญ่หลวง
แต่บัดนี้… อั้งเซียวถึงขั้นโลหิตทะลักทั้งร่าง!
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”
เมื่อเห็นภาพนั้น ชิงเฉิงเฟยเสวี่ยเจินจวินพลันหัวเราะบ้าคลั่งอีกครา “ข้ารู้! ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้ามิได้ควบคุมแดนยมโลก เจ้าเพียงแค่แอบซ่อนตัวอยู่ภายในเท่านั้น!”
ใช้อุปสรรคแห่งญาณรู้บังตาผู้คน!
หากอั้งเซียวสามารถควบคุมแดนยมโลกได้จริง เขาย่อมไม่อาจยื่นมือแทรกแซงโลกเบื้อง
