มือนนาง สิ่งที่รอนางอยู่จะเป็นแขกมากมาย แล้วก็พวกคุณหนูแต่ละตระกูลที่ครั้งก่อนไม่ได้เ เข้าร่วม และครั้งนี้ตามถามนางเรื่องชมรมกวีครั้งที่แล้วอย่างอิจฉา ใครจะรู้ว่าหลังจากนางมากลับได้เจอเพื่อนมากมายสมใจ แล้วก็ลูกสาวของลูกน้องเก่าของตระกูลหลี่ที่ครั้งก่อนไม่ท ทันได้เข้าร่วมและครั้งนี้อยากมาเอง ทว่ากลับไม่ได้เจอหลี่ตงจื้อคนที่สำคัญที่สุด
พอนางถาม หลี่ตงจื้อกลับไปเรียนแล้ว แถมยังบอกว่าตอนบ่ายมีเรียน จึงไม่สามารถเข้าร่วมชมรมกวีครั้งนี้ได้
หากไม่มีหลี่ตงจื้อ ชมรมกวีนี้ยังมีความหมายอะไร!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งลูกสาวของลูกน้องเก่าของตระกูลหลี่มากมายต่างก็มาหาหลี่ตงจื้อกับฮูหยินเหอ
จิตใจของทุกคนล้วนหดหู่ลงเล็กน้อยไปชั่วขณะ
กระทั่งมีคนพึมพำเสียงเบามากว่า ในเมื่อหลี่ตงจื้อไม่อยู่ ทำไมชมรมกวีถึงไม่เปลี่ยนวัน?
ยังดีที่มีเกาเมี่ยวหรงไกล่เกลี่ยในนั้น บอกว่าครั้งนี้ฮูหยินเหอจะนำภาพวาดโบราณที่บังเอิญได้มาเมื่อหลายวันก่อนออกมาเป็นรางวัลที่หนึ่ง บรรยากาศถึงคึกคักเล็กน้อย
ได้ยินคำพูดของคุ
