พวกเราก็ปรากฏตัวที่ซานซี อย่างไรก็อยู่ในบ้านทั้งวันโดยไม่ออกข้างนอกไม่ได้กระมัง? คบหาบัณฑิตของซานซีบ้างก็ได้!”
“ที่แท้เจ้าหมายถึงเรื่องนี้หรอกหรือ!”
นี่เป็นนิสัยเสียระหว่างบัณฑิต มักจะต้องผูกสัมพันธ์กับคนที่ฐานะสูงว่าต่างคนต่างมาจากรุ่นไหน และหยิบผลงานที่ภูมิใจมาประกอบด้วยสักสองสามชิ้น เมื่อก่อนคังเสียงอวิ๋นก็ดูถูกมาก เวลานี้ยิ่งเป็นเช่นนี้ แต่เขากลับไม่อาจละเว้นธรรมเนียมได้ ถอนหายใจอยู่พักหนึ่ง ก็ไปเตรียมตัวเองโดยไม่พูดอะไร
———————————————————
ทว่าฮูหยินเหอกลับมาหาเจียงเซี่ยนด้วยสีหน้าแดงก่ำ “ท่านว่า…ให้นายหญิงคังสอนเด็กเพิ่มอีกสองคนได้หรือไม่?”
เจียงเซี่ยนแปลกใจเล็กน้อย และเอ่ยว่า “ท่านหมายถึงถงเหนียงหรือ? ได้สิ!”
แม้ถงเหนียงจะหมั้นปีนี้ พิธีแต่งงานดำเนินไป กว่าจะแต่งงานก็ปลายปีหน้าหรืออีกสองปีข้างหน้า
อย่างไรเหอถงเหนียงก็ไม่อาจรอปีกว่าๆ โดยไม่มีอะไรทำแบบนี้ได้
คอยอยู่เป็นเพื่อนหลี่ตงจื้อ และไปเรียนรู้หนังสือกับนายหญิงคังสักหน่อยก็ถือว่าฆ่าเวลาเช่นกัน
ใครจะรู้ว่าฮูหยินเหอกลับเอ่ยอย่างอ้ำๆ อึ้งๆ ว่า “ไม่…ไม่ใช่ถงเหนียง พี่สะใภ้ของข้าคิดว่าถงเหนียงแต่งงานกับคนที่ฐานะสูงกว่าตนเองอย่างตระกูลจ
