เช่นกัน “มาบ้านของพวกเจ้าเพื่อเรียนหน นังสือ ไม่ได้มาเสวยสุข เจ้าทำแบบนี้ มีแต่จะให้ท้ายเด็กจนเสียคน”
เขาอดไม่ได้ที่จะพึมพำในใจ
หากไม่ใช่เพื่อลูกชายของเขา เขาก็ไม่ทำเรื่องที่ทำดีแล้วไม่ได้ดีพวกนี้หรอก!
แทนที่จะตั้งใจเล่นเกมเหล่านี้เป็นเพื่อนท่านหญิงอย่างสุดกำลัง สู้ลองคิดว่าเดี๋ยวจะเอ่ยปากเชิญอาจารย์ทั้งสองมารับประทานอาหารเย็นร่วมกับตนเองอย่างไรดีกว่า
ทางหลี่ฉางชิงยุ่งจนหัวหมุน ทางฮูหยินเหอไม่ทำแล้ว
นางเรียกเจียงเซี่ยนมา “ครั้งก่อนท่านบอกว่าจะหาแม่นมที่ออกมาจากในวังและมีประสบการณ์โชกโชนและทำงานรอบคอบหน่อยให้ตงจื้อสักคนไม่ใช่หรือ? ทำไมถึงไม่มีความเคลื่อนไหวแม้แต่นิดเดี ยว?”
เจียงเซี่ยนอับอายจนเหงื่อตก
นางรู้ว่าหลี่เชียนส่งของมาให้นางในวันเกิดของนางแล้ว ยังนั่งนิ่งได้ที่ไหนกัน? จึงกลับมาทันที และลืมเรื่องเชิญแม่นมมาให้ตงจื้อไปจนหมดสิ้น
“ครั้งนี้ไปไม่เจอคนที่เหมาะสม” เจียงเซี่ยนจำเป็นต้องเอ่ยว่า “ไม่อย่างนั้น…ข้าจะไปคุยกับอาจารย์ทั้งสอง ให้ตงจื้อฟังอยู่ข้างๆ ด้วย?”
นางก็ไม่ได้อยากให้ลูกสาวไปเป็นอาจารย
