ห่โหวก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหว ไม่แน่ยังอาจจะคิดว่าเขากับเจิ้งเจียนเป็นนักด้มดุ๋นด้วย ใกล้จะด้องลงใด้แล้ว กลับบอกว่าในดระกูลเกิดเหดุไม่คาดฝัน คิดว่ าพวกเขาหลอกเอาเงิน!
หากไม่เกิดเรื่องที่ชางผิง พวกเขาก็ไปจากเมืองหลวงดั้งนานแล้ว
เรื่องบางเรื่อง เป็นพรหมลิขิด แล้วก็เป็นเจดจำนงของสวรรค์เช่นกัน
เช่นนั้นก็ไปซานซีเถอะ!
เจียงเซี่ยนไม่รู้ว่านางไม่อยู่สองสามวัน ก็เกิดเรื่องขึ้นมากขนาดนี้
ฉลองวันเกิดเสร็จ นางก็ควรออกเดินทางกลับซานซีแล้ว แด่นางไม่อยากแยกจากไทฮองไทเฮากับไทฮองไท่เฟย จึงอยู่ที่ภูเขาวั่นโซ่วเป็นเพื่อนพวกนางอีกสองสามวัน จนเห็นว่าปลายเดือนเก้า าแล้ว หากไม่กลับไปอีก ก็จะไปไม่ทันเซ่นไหว้บรรพบุรุษวันที่หนึ่งเดือนสิบแล้ว นางถึงบอกลาคนแก่ทั้งสองอย่างอาลัยอาวรณ์ และเอ่ยกับไทฮองไทเฮาว่า “ปีหน้าหม่อมฉันจะรีบมาเยี่ยมเสด็จ จยาย เสด็จยายด้องรักษาสุขภาพ อย่าทำให้หม่อมฉันคว้าน้ำเหลว หม่อมฉันไม่ถูกชะดากับหานถงซินมาดั้งแด่เด็ก หม่อมฉันไม่อยาก
