งนั้นข้าจึงคิดจะให้สามีของท่านหญิงเจียหนานไปส่านซี ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการของกองบัญชาการกำลังสำรองส่านซี ครั้งนี้ที่เรียกเจ้ามา ก็ เพื่อฝากฝังคนกับเจ้า เจ้าน่ะ…ต้องเห็นเขาเป็นเหมือนลูกหลานของตนเอง เขายังอายุไม่ถึงยี่สิบปี เวลาทำงานก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะมีที่ที่ไม่รอบคอบ บ เจ้าต้องให้อภัย และให้โอกาสเขาฝึกฝนมากหน่อย ทำให้เขาสามารถรับภารกิจคนเดียวได้เร็วหน่อยถึงจะถูก เวลามีสงคราม ก็ส่งเขาไปควบคุมและชี้นำมาก กๆ คนอื่นจะได้ไม่พูดว่าเขาได้เป็นผู้บัญชาการเพราะข้า”
ซย่าเจ๋อได้ยินแล้วก็คุกเข่าลงทันที และตอบด้วยเสียงนอบน้อมว่า “ฝ่าบาททรงพระปรีชาสามารถ กระหม่อมจะดูแลสามีของท่านหญิงเจียหนานอย่างดีอย่าง แน่นอนพ่ะย่ะค่ะ”
ทว่าในใจของเขากลับกำลังคำราม
ในเมื่ออยากเลื่อนตำแหน่งให้น้องเขยของตนเอง เช่นนั้นก็ส่งเขาไปที่ค่ายทหารภูเขาตะวันตกสิ! หัวหน้าของค่ายทหารภูเขาตะวันตกก็เป็นผู้บัญชาการเหมื อนกัน แถมยังเป็นระดับหนึ่
