ั้นหรือ? เจ้าใช้ชีวิตกับเจ้าเด็กตระกูลหลี่ให้ดี มีเหลนชายเหลนสาวให้ข้าสักกอง ข้าก็มีความสุข เท่ากับกตัญญูต่อข้าแล ล้ว!”
เจียงเซี่ยนเสียใจมากขึ้นแล้ว
ชาติก่อน นางไม่สามารถมัดใจจ้าวอี้ได้ ตอนที่ไทฮองไทเฮาจากไป ไม่รู้ว่ารู้หรือไม่?
เจียงเซี่ยนออกแรงกอดไทฮองไทเฮาแน่น
เหมือนตอนเด็กเวลาที่นางอารมณ์ไม่ดี
ไทฮองไทเฮาหัวเราะ แล้วก็นึกถึงตอนเจียงเซี่ยนเด็กๆ เช่นกัน ในที่สุดก็รู้สึกว่าเป่าหนิงน้อยของนางกลับมาอีกแล้ว
เจียงเซี่ยนกอดอยู่ครู่หนึ่ง และปล่อยไทฮองไทเฮาอย่างลำบากใจ
พวกเมิ่งฟางหลิงรีบยกน้ำเข้ามาดูแลให้ทั้งสองคนล้างหน้า
ทุกคนถึงจะนั่งลงตามลำดับความสำคัญ
ไทฮองไท่เฟยนั่งอยู่ข้างกายไทฮองไทเฮา นางยิ้มตาหยีพลางมองเจียงเซี่ยน และเอ่ยกับไทฮองไทเฮาว่า “เป่าหนิงของพวกเราไปซานซีเพียงแค่สองสามเดือน หม่อมฉันเหมือนไม่ได้เห็นมาค ครึ่งชีวิต ดูรูปร่างสิ เหมือนจะสูงขึ้นอีกนิด และอ้วนขึ้นหน่อยแล้ว แบบนี้ดี ลูกเขยของพวกเรารูปร่างสูง ยืนด้วยกันถึงจะดูดี”
ไทฮองไทเฮาได้ยินไทฮองไท่เฟยเอ่ยถึงหลี่เชียน ก็
