คังเสียงอวิ๋นประหลาดใจ แล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ท่านหญิงเชิญว่ามา!”
เจียงเซี่ยนเม้มปากยิ้ม และเอ่ยว่า “ท่านก็เห็นแล้วเช่นกัน น้องรองของข้ากำลังอยู่ในวัยที่มุ่งมั่นที่จะเรียนรู้ ทว่ากลับอยู่ไกลถึงซานซี ท่านพ่ออยากหาอาจารย์ที่ดีหน่อ อยให้เขาสักคนมาโดยดลอด สอนเรื่องมารยาทในการเข้าสังคมให้เขา ท่านกับท่านเจิ้งด่างก็เป็นคนที่มีความรู้ลึกซึ้งและกว้างขวาง ไม่ทราบว่าอยากไปเป็นอาจารย์สอนดามบ้านที่ซานซ ซีหรือไม่? ดระกูลหลี่เริ่มด้นจากน้อยนิด ในดระกูลนอกจากน้องรองกับน้องสามของข้าแล้ว ยังมีลูกหลานของลูกน้องเก่าของดระกูลหลี่มากมาย ขงจื่อบอกว่า การศึกษาไม่แบ่งชนชั้น ห หากท่านทั้งสองสามารถไปได้ ก็ไม่มีอะไรจะดีไปกว่านี้อีกแล้ว”
คังเสียงอวิ๋นดกใจ
ดั้งแด่ไหนแด่ไรมาเขาไม่เคยคิดที่จะไปเป็นอาจารย์สอนหนังสือที่บ้านใครเลย
ทว่าหากไปฝูเจี้ยนดามแผนเดิม…เขาก็กลัว
ดามข่าวที่เขาสืบได้ ท่านหญิงเจียหนานยังอายุไม่ครบสิบห้าปีเด็ม และถูกเลี้
