ห็นใจและสงสาร ช่วยภรรยากับลูกของข้าขอรับ!”
เขาดูเหมือนบัณฑิตที่อายุเพียงสามสิบปี ผ่ายผอมและสุภาพ ท่าทางอ่อนโยน แค่เห็นก็รู้ว่าเป็นคนที่มีความรู้มาก จึงทำให้คนรู้สึกชอบ
ใต้เท้าคังสามารถเดาได้ว่านางเป็นใครได้เร็วขนาดนี้ ทำให้เจียงเซี่ยนแปลกใจเล็กน้อย
นางอดไม่ได้ที่จะเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ดูเหมือนจะไม่มีอะไรปิดบังใต้เท้าคังได้!”
ความนัยที่แฝงในนั้นคือ สงสัยว่าคังตวนเคยสืบเรื่องนาง
“ท่านหญิงพูดเกินไปแล้ว!” คังตวนเหมือนไม่เข้าใจความนัยของเจียงเซี่ยน และเอ่ยต่อด้วยสีหน้าอบอุ่นว่า “ข้าลาออกแล้ว ไม่กล้าเป็น ‘ใต้เท้า’ ของท่านหญิง หากท่านหญิงไม่รังเกียจ ข้าชื่อ ‘เสียงอวิ๋น’ ท่านหญิงเรียกข้าว่าคังเสียงอวิ๋นก็ได้ จะว่าไป…ข้าเพิ่งเคยพบท่านหญิงเป็นครั้งแรก แต่รู้เรื่องบางเรื่องจากคำพูดของคุณชายรองแล้ว ตอนที่มาเยี่ยมท่านหญิง ท่านหญิงไม่ไปพบแขก ทว่าพาข้ามาพบที่นี่ แสดงว่าฐานะของท่านสูงศักดิ์ ข้าถึงเดาได้ ท่านหญิงไม่จำเป็นต้องคิดมาก”
น้ำเสียงของเขานุ่มนวลและจริงใจ ทำให้คนรู้สึกว่าสิ่งที่เขาพูดต้องเป็นความจริงอย่างแน่นอน
คังเสียงอวิ๋นเป็นคนที่มีความสามารถจริงๆ
ความปรารถนาที่เจียงเซี่ยนจะรั้งเขาไว้แรงกล้าข
