เจอเฉาไทเฮาก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว และเอ่ยว่า “เจ้าอาจจะยังไม่รู้กระมัง เฉาเซวียน...เป็นเสมียนของกรมพิธีการแล้ว…”
นางเอ่ยอย่างอ้ำๆ อึ้งๆ
เจียงเซี่ยนหัวเราะเสียงดัง และซบลงบนไหล่ของนาง พลางเอ่ยว่า “มิน่าเล่าคนอื่นต่างบอกว่าปากงูไผ่เขียว เหล็กไนบนหางตัวต่อ ทั้งสองสิ่งต่างไม่มีพิษ สิ่งที่มีพิษที่สุดคือจิตใจของสตรี นี่เจ้ายังไม่ได้แต่งไปเลย ก็ทรยศสามีของตนเองแล้ว…”
ไป๋ซู่หน้าแดง และยื่นมือจะไปหยิกแก้มของเจียงเซี่ยน “พูดจาเหลวไหลอะไรน่ะ? ข้าทรยศเขาตั้งแต่เมื่อไรกัน?”
เจียงเซี่ยนยิ้มพลางหลบ และเข้ามาคล้องแขนของไป๋ซู่ กันไป๋ซู่หยิกนางอีก แล้วเอ่ยว่า “ข้ารู้ เฉาเซวียนถูกแต่งตั้งให้รับตำแหน่งสำคัญ เฉาไทเฮาต้องเป็นคนออกแรงอย่างแน่นอน แต่ข้ารู้สึกว่าแบบนี้ก็ดีมากเหมือนกัน ตระกูลเฉาก็ยืนอยู่ในสถานที่ที่ต่อสู้กันอย่างดุเดือด หากเฉาไทเฮาไม่อยู่แล้ว สถานการณ์ของตระกูลเฉาจะลำบากมาก หากเฉาเซวียนสามารถยืนขึ้นมาได้ด้วยกำลังของตนเอง ถึงจะดีกับพวกเจ้าจริงๆ เจ้าก็อย่ามัวแต่กังวลว่านี่เป็นอำนาจของเฉาไทเฮา หากตระกูลเฉามักจะถูกกดขี่แบบนี้ จะต้านทานฝ่าบาทได้อย่างไร ยิ่งกว่านั้นเวลานี้ยังมีตระกูลหานด้วย”
“ทำไมข้าจะไม
