แล้วถามถึงชีวิตหลังจากนางแต่งไปตระกูลหลี่
แน่นอนว่าเจียงเซี่ยนย่อมเลือกเรื่องดีมาบอกเขา
ตระกูลเจียงไม่ได้ทิ้งเจียงเซี่ยนไว้ที่ไท่หยวนโดยไม่สนใจ ทางนั้นมักจะมีข่าวมาว่าเจียงเซี่ยนไปพบใคร ทำอะไรบ้าง เพียงแต่เจียงลวี่เจอน้องสาวแล้ว ก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะอยากฟังรายละเอียดมากขึ้นหน่ อย
ทั้งสองคนคุยกันครู่ใหญ่ หวังจ้านมาแล้ว ทุกคนนั่งคุยกันอีกเล็กน้อย
ฉิงเค่อเข้ามาบอกว่าอาหารทำเสร็จแล้ว จะตั้งโต๊ะที่ไหน
เวลานี้ยามโหย่วพอดี อยู่ในช่วงเวลาที่อาหารเที่ยงสายไปแล้วอาหารเย็นก็ยังเร็วไป คนที่รีบเดินทางอย่างเจียงเซี่ยนรู้สึกหิวแล้วเช่นกัน
เจียงลวี่ฉวยโอกาสบอกลา “ต้องกลับไปบอกท่านพ่อกับท่านแม่สักหน่อย แล้วก็ต้องทำงานให้เจ้า แยกกันส่งจดหมายให้เฉาเซวียนกับชิงฮุ่ย วันนี้เจ้าก็พักผ่อนให้เต็มที่เถิด พรุ่งนี้ข้าค่อยมาเยี่ยมเจ้า”
เวลานี้ไม่เข้าเมืองอีก ก็ต้องค้างนอกเมืองคืนหนึ่งแล้ว
เจียงเซี่ยนนึกถึงที่หวังจ้านดูแลนาง และคิดว่าในเมื่อจะตัด ก็ตัดให้เกลี้ยงหน่อย ดีกับทั้งสองฝ่าย ดังนั้นจึงไม่ได้รั้งไว้เช่นกัน และให้หลิวตงเยว่ส่งทั้งสองคนออกไปข้างนอก
