เจียงเซี่ยนก็ไม่ผิดหวังเช่นกัน
ในความคิดของนาง ความสามารถของพวกขุนนางระดับสูงในชาติก่อนอาจจะมีส่วนช่วยงานของหลี่เชียน แต่การคบหาเพื่อนกลับไม่จำเป็นต้องพูดถึงความสามารถ เช่นการช่วยเหลือคนจากข้างๆ ได้แบบนี้ ก็ไม่เลวเหมือนกัน
“ตระกูลหวังยังไม่ตัดใจหรือ?” ที่นางกังวลคือเรื่องนี้ “พรุ่งนี้สามารถออกเดินทางได้อย่างราบรื่นหรือไม่?”
ยิ่งเป็นตระกูลแบบนี้ ยิ่งไม่มีกฎระเบียบ ทำอะไรยิ่งกำเริบเสิบสานและไร้ความเกรงกลัว จึงจำเป็นต้องใช้วิธีรุนแรงต่อต้านความรุนแรง พวกเขาถึงจะกลัว
ทว่านางพามาแค่อวิ๋นหลินกับหลี่จี้
หากลงมือขึ้นมา อวิ๋นหลินไม่ต้องพูดถึง แต่หลี่จี้กลับเป็นคนที่น้าวแม้แต่ธนูที่ต้องใช้แรงหนึ่งต้านไม่ได้ด้วยซ้ำ เขาไม่กลายเป็นภาระของอวิ๋นหลินก็ไม่เลวแล้ว ทว่าสองกำปั้นยากที่จะเผชิญกับศัตรูสี่คนได้ อวิ๋นหลินไม่มีทางที่จะปกป้องคนกลุ่มใหญ่อย่างพวกเขาคนเดียวได้!
หากตระกูลหวังอยากค้นรถก็ยุ่งยากแล้ว
จะซ่อนผู้หญิงคนนั้นกับเด็กไว้ที่อื่นก็ไม่ได้อีก
เจียงเซี่ยนปวดศีรษะเล็กน้อย
อวิ๋นหลินแสยะปากยิ้มอย่างมีแผนการอยู่ในใจก่อนแล้ว “ตระกูลหวังอาศัยความร้ายกาจของตระกูลหานไม่ใช่หรือ? ข้าปล่อยข่าวออกไปแล้วว่าตระกูลหา
