เซี่ยนเอ่ยว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ทำไมไม่ส่งหญิงงามเมือง? จะต้องใช้กำลังชิงหญิงชาวบ้านให้ได้?”
อวิ๋นหลินคิดไม่ถึงว่าเจียงเซี่ยนยังรู้จักหญิงงามเมืองด้วย จึงยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน และเอ่ยว่า “ข้าสืบมาแล้ว ขอรับ จริงๆ แล้วตระกูลหวังอยากส่งหญิงงามเมือง ทว่าแบบนี้ประการแรกชัดเจนเกินไป ประการที่สองหญิงงามเมืองที่ดีหน น่อยก็ไม่ได้หาง่ายขนาดนั้นเช่นกัน…” พูดอยู่ น้ำเสียงของเขาชะงักไป และเอ่ยต่ออย่างลังเลเล็กน้อยว่า “และลู กสาวคนโตของผู้หญิงคนนั้นก็หน้าตาสวยมากจริงๆ จึงไม่แปลกที่พ่อบ้านของตระกูลหวังจะสนใจเช่นกัน…”
“จริงหรือ?!” เจียงเซี่ยนเลิกคิ้ว และอยากรู้ขึ้นมาว่าลูกสาวคนโตของผู้หญิงคนนั้นหน้าตาเป็นอย่างไร “ครอบครัวสาม มีของผู้หญิงคนนั้นแซ่อะไร? สามีเป็นขุนนางระดับไหน? เด็กสาวคนนั้นหน้าตาสวยขนาดนั้นจริงหรือ? เจ้าพานางมาให้ข้ าดูหน่อย!”
อวิ๋นหลินเอ่ยว่า “ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าครอบครัวสามีแซ่คัง สามีชื่อตวน ชื่อเสียงอวิ๋น เป็นผู้ช่วยของอุทยานซั่งห หลิน เป็นจิ้นซื่อปีหย่งซิ่งที่สิบสาม เดิมทีดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาที่กรมอาญา ตอนหลังกินเหล้าจนทำให้เสียงาน จึงถู กลดขั้นไปอุทยานซั่งหลิน แม้คุณหนูใหญ่ตระกูลคังจะอายุน้อย แ