ฮาแผ่ออกมาอย่างไม่ปิดบังแม้แต่นิดเดียว เหมือนเจอความกดดันและการโจมตีที่ใหญ่มาก ทำใ ให้ชีกู ฉิงเค่อ และหลิวตงเยว่อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นและก้มหน้าลง ในห้องพลันเงียบมากจนเข็มหล่นก็ได้ยินในทั นใด
เจียงเซี่ยนอดไม่ได้ที่จะลอบถอนหายใจ และลดความโหดเหี้ยมบนตัวลง แล้วถามหลิวตงเยว่ด้วยเสียงอ่อนโยน “ส่งคนไปส สืบหรือยัง?”
“ไป…ไปแล้วขอรับ” ขนของหลิวตงเยว่ยังตั้งอยู่ เสียงที่พูดยังตึงเครียดเล็กน้อย การพูดจาก็ไม่ค่อยคล่องแคล่ว เช่นกัน “พี่อวิ๋นไปแล้ว พี่อวิ๋นบอกว่า เรื่องนี้แลดูแปลกและน่าสงสัย ถึงอย่างไรตระกูลหานก็เป็นตระกูลที่มั งคั่งและมีอำนาจ ต่อให้ต้องแต่งงานแก้เคล็ด ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะหาตระกูลที่ทั้งสองฝ่ายต่างสมัครใจไม่ได้ จึงยิ่ งไม่ต้องพูดถึงเรื่องการใช้กำลังชิงตัวแบบนี้ ตระกูลหวังทำอะไรไม่ค่อยสมเหตุสมผล จึงไปสืบแล้วขอรับ…”
ถึงอย่างไรก็เป็นแม่ทัพใหญ่ที่เก่งทั้งบุ๋นและบู๊ในมือของหลี่เชียนในอนาคต ตอนนี้ทำอะไรก็มีมาดเต็มที่แล้ ว
เจียงเซี่ยนแอบพยักหน้า สีหน้าใจกว้างและอ่อนโยนมากขึ้น
