ะเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “บางครั้งก็จะเกิดเรื่องขึ้นบ้างเช่นกัน แต่นั่นก็ขึ้นอยู่กับแต่ละคนด้วย อย่างพวกเราออกไปข้างนอก...ก็จะพายามกับแม่นมที่ติดตามรถไปด้วย จึงไม่เป็นไรอย่างแน่นอน ผู้หญิงบางคนพกเสบียงมาและเดินทางเอง บางครั้งก็จะเจอพวกอันธพาล ทว่าทุกคนต่างไปจุดธูป หากเจอคนแบบนี้จริงๆ ทุกคนก็จะไม่ดูอยู่แบบนั้น และจะพากันเข้าไปช่วย”
สุดท้ายก็ยังวุ่นวายมากอยู่ดี!
เจียงเซี่ยนพยักหน้า
ไป่เจี๋ยเดินเข้ามากระซิบข้างหูนางว่า “ฮูหยินจวงมาแล้ว กำลังรออยู่ข้างนอกเจ้าค่ะ บอกแล้วว่าท่านไม่อยากพบนาง แต่นางกลับจะมาพบท่านให้ได้ แถมยังบอกว่าในเมื่อฮูหยินติงกับฮูหยินหลี่ก็อยู่ด้วย ก็สู้เป็นพยานให้นางดีกว่า ว่านางมาขอโทษท่านอย่างจริงใจ ให้ท่านไม่ว่าอย่างไรก็ต้องพบนางสักครั้ง ไล่ก็ไล่ไม่ไป…”
หากทำให้เป็นเรื่องใหญ่ และพัวพันถึงเจียงเซี่ยน อย่างไรก็เป็นเรื่องไม่ดี
เจียงเซี่ยนคิดแล้วก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ในเมื่อฮูหยินจวงอยากมา ก็เชิญนางเข้ามาเถอะ”
ไป่เจี๋ยขานรับและจากไป
ทว่าพวกฮูหยินติงกลับไม่ค่อยสบายใจนัก จึงถามว่า “ฮูหยินจวงจะมาหรือ? คิดไม่ถึงว่าวันนี้จะบังเอิญขนาดนี้ พวกเรามาเยี่ยมท่านหญิง ฮูหยินจวงก็มาเยี่ยมท
