ไม่จบ เจียงเซี่ยนก็ทำเสียงไม่พอใจขัดจังหวะนางแล้ว และเอ่ยว่า “ฮูหยินจวงพูดจาไม่มีเหตุผลเลย ในเมื่อทั้งสองเรื่องล้วนเป็นความผิดของพวกเจ้า ทำไมมีแค่เจ้าคนเดียวที่มาขอโทษ? คุณหนูใหญ่ตระกูลจวงล่ะ? นางนินทาข้าลับหลังไม่มีความผิดอย่างนั้นหรือ? นี่ฮูหยินจวงเห็นว่าข้าอายุน้อย และคิดจะหลอกข้าใช่หรือไม่? ไม่มีความจริงใจแม้แต่นิดเดียว! ข้าว่าฮูหยินจวงไม่มาดีกว่า ข้าจะได้ไม่อึดอัดใจมาก เวลาข้าคิดว่ามีคนเห็นข้าเป็นเหมือนคนโง่”
หน้าของฮูหยินจวงเดี๋ยวแดงเดี๋ยวเขียว
เจียงเซี่ยนขี้เกียจที่จะสนใจนาง จึงยกชาส่งแขก
ฮูหยินจวงทำอะไรไม่ได้ จึงจำต้องออกจากประตูใหญ่ของตระกูลหลี่อย่างเศร้าสร้อย
แต่จะให้ลูกสาวไปขอโทษเจียงเซี่ยนกับนาง พอเห็นสายตาของเจียงเซี่ยน นางก็ไม่อยากทำ และรู้สึกว่าตนเองไม่มีความสามารถในการปกป้องลูกสาว จึงรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก
ทว่าหากนางไม่ให้ลูกสาวตามมาด้วย เรื่องนี้ก็ไม่มีทางจบแบบนี้
นางคิดแล้วคิดอีก สุดท้ายก็ยังโน้มน้าวให้ลูกสาวไปขอโทษเจียงเซี่ยนที่ตระกูลหลี่กับนาง
แน่นอนว่าคุณหนูจวงไม่ยอม
ฮูหยินจวงเกลี้ยกล่อมนาง “ข้ารู้ว่าเจ้าโกรธจนทนไม่ไหว ข้าก็โกรธจนทนไม่ไหวเหมือนกัน แต่นี่เป็นเรื่องที
