หนึ่งของเมืองไท่หยวน แถมยังคุย พลางเข้าไปในห้องชาที่อยู่ข้างๆ กับนายหญิงสกุลตัง
ฮูหยินจวงมองไปรอบๆ ไม่มีใครเข้ามาคุยกับนางสักคน
นางถึงรู้สึกได้ว่าสถานการณ์ไม่ดี
เป็นพวกคนถ่อยจริงๆ!
ฮูหยินจวงด่าในใจ
หรือว่านางต้องไปถึงบ้านด้วยตนเองอย่างนั้นหรือ?
ฮูหยินจวงคิดแล้ว ก็ไม่ค่อยอยากติดต่อกับเจียงเซี่ยนแล้ว
ใครจะรู้ว่าพอกลับถึงบ้านกลับรู้ว่าวันนี้ใต้เท้าจวงไม่ได้ไปศาลาว่าการ เห็นว่าหลายวันนี้ผู้ว่าราชการมณฑลกำลังรีบเก็บภาษีของฤดูใบไม้ร่วง ทว่าใต้เท้าจวงกลับมามือเปล่าตลอดเดือนกว่า ใต้เท้าติงไม่มีทางเลือก จึงให้ใต้เท้าจวงพักผ่อนที่บ้านสักระยะ ส่วนเรื่องเก็บภาษีนั้น ใต้เท้าติงจะเป็นคนควบคุมและเร่งรัดเอง
ฮูหยินจวงเอ่ยว่า “เช่นนั้นเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเจียหนานหรือไม่?”
หน้าของใต้เท้าจวงมืดจนสามารถฝนตกได้ เขามองฮูหยินจวงอย่างเย้ยหยันและยิ้มเยาะพลางเอ่ยว่า “เจ้าว่าเกี่ยวข้องหรือไม่? เมื่อก่อนข้าก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยสู้กับตระกูลหลี่ แต่เจ้าดูติงหลิวสนใจหรือไม่? เวลานี้…คนที่ซ้ำเติมมีมาก คนที่ให้ความช่วยเหลือไม่มี เรื่องนี้หากไม่รีบจัดการ ต่อไปยังมีช่วงเวลาที่ทรมาน” แล้วก็ตำหนินางอีก “เจ้าทำได้อย่างไร? ไม่ใช่
