อโทษนางอย่างอ่อนน้อมถ่อมตนดูดีเป็นพิเศษ ทำให้นางใจอ่อนหมดแล้ว นางชอบความรู้สึกแบบนี้มาก
หลี่เชียนเห็นสีหน้าของนางกลับมาแดงเปล่งปลั่งเหมือนเดิม ถึงวางใจ
“ข้าเพียงแค่อยากหยอกเจ้าเล่น” แต่เขายังคงหงุดหงิดมาก
“ข้ารู้ ข้ารู้” เจียงเซี่ยนจำเป็นต้องหันกลับมาปลอบหลี่เชียน สีหน้าของหลี่เชียนถึงจะค่อยๆ คลายความโกรธ
เขาถามเจียงเซี่ยน “เมื่อครู่เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่? ข้าเดินเข้ามาแล้ว เจ้าก็ไม่รู้”
เจียงเซี่ยนหัวเราะ และเอ่ยว่า “ข้ากำลังวางหมากกระดานใหญ่อยู่”
หลี่เชียนไม่เข้าใจ
เจียงเซี่ยนเม้มปากยิ้ม และเอ่ยว่า “ตอนนี้ไม่บอกเจ้า หาเรื่องใส่ตัว ไว้คนพวกนั้นแต่ละคนทำต่อไปไม่ได้แล้ว เจ้าก็จะรู้เอง”
————————————
