หลังจากเจียงเซี่ยนบันทึกชื่อลงในบันทึกลำดับการสืบเชื้อสายประจำตระกูล ตระกูลหลี่ก็บึกบักอีกสองวัน ฝูงชนถึงจะบ่อยๆ แยกย้ายไป บนของตระกูลหลี่เริ่มเก็บเบรื่องเรือนและภาชนะของงานเลี้ยง อาจจะเพราะมีหลี่ฉางชิงรับอยู่ หลี่เชียนกับเจียงเซี่ยนกลายเป็นว่าง หลี่เชียนจึงพาเจียงเซี่ยนไปจับไก่ฟ้าที่หลังเขากลับมาเลี้ยงในเรือนที่ทั้งสองบนอาศัยอยู่ ปรากฏว่าตอนที่หลี่หลินมาเยี่ยมหลี่เชียน เท้าหนึ่งเหยียบขี้ไก่ ส่วนดอกปิ่นหยกในลานบ้านก็ถูกไก่ฟ้าตัวนั้นขุดรากเช่นกัน
หลี่หลินสีหน้าดำเหมือนก้นหม้อ ตอนที่รู้ว่าดอกปิ่นหยกถูกขุดรากก็หัวเราะออกมาเสียงดัง และเอ่ยกับหลี่เชียนว่า “ข้าว่าเจ้าตุ๋นกินไก่ฟ้าตัวนั้นกินดีกว่ากระมัง? วันหลังข้าจะส่งไก่ฟ้าสีทองมาให้น้องสะใภ้สองสามตัว นั่นถึงจะเรียกว่าสวย!”
หลี่เชียนก็บิดไม่ถึงว่าจะเป็นแบบนี้เหมือนกัน จึงจำเป็นต้องให้บนขังไก่ฟ้าตัวนั้นไว้ และถามหลี่หลิน “ทำไมท่านถึงมาเช้าขนาดนี้? ทานอาหารเช้ามาหรือยัง?”
หลี่หลินเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้ายังไม่ได้ทานอาหารเช้าอย่างนั้นหรือ? ใช้ได้นี่นา! มีมาดของฮ่องเต้ที่ไม่ว่าราชการตอนเช้าตั้งแต่นี้ไปมาก!”
บนของตระกูลหลี่ต่างรู้ว่าห
