บที่ไม่ธรรมดา และปกป้องหญิงงามที่มีเพียงหนึ่งเดียวของข้าไม่ให้ถูกคนอยากได้…”
เจียงเซี่ยนเขินมาก มองหลี่เชียนอีกครั้งก็รู้สึกว่าใจเต้นจนหายใจไม่ออก
นางมองซ้ายมองขวาและพูดจาเหลวไหล เหมือนการทำแบบนี้ สามารถทำให้นางสบายใจได้หน่อย “เจ้าพูดจาเหลวไหลอีกแล้ว! เดี๋ยวก็บอกว่าไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว เดี๋ยวก็บอกว่าต้องการเพียงสร้างความดีความชอบที่ไม่ธรรมดา…”
หลี่เชียนยิ้มพลางอุ้มนางลงมาจากบนที่นั่งคนงาม แล้วก้มหน้าแนบหน้าผากกับนาง และหัวเราะเบาๆ พลางเอ่ยว่า “หากไม่มีหญิงงามที่มีเพียงหนึ่งเดียว ข้าสร้างความดีความชอบที่ไม่ธรรมดาไปจะมีประโยชน์อะไร?”
เช่นนั้นชาติก่อนเจ้าทำอะไรอยู่?
คำพูดมาถึงปากแล้ว เจียงเซี่ยนกลืนลงไปทันที
ชาติก่อนคือชาติก่อน ชาตินี้คือชาตินี้ นางจะโกรธแค้นเขาในชาตินี้เพราะเรื่องราวในชาติก่อนไม่ได้
และนางก็ไม่ควรเอาแต่คิดถึงเรื่องราวในชาติก่อนเช่นกัน
แบบนั้นมีแต่จะทำให้นางมีอคติต่อหลี่เชียนไปก่อน และทำให้นางตกอยู่ในสภาพเสียใจกับสิ่งที่ตนเองทำ
————————————
